Charles Michel met bijna 55% van de stemmen MR-voorzitter
Charles Michel heeft de voorzittersverkiezingen bij de MR gewonnen. Hij haalde het na een spannende strijd van Daniel Bacquelaine. Michel kreeg bijna 55% van de stemmen achter zich, blijkt uit de officieuze resultaten.In totaal brachten 17.834 leden (of 53% van het ledenaantal) een stem uit. Michel kreeg 9.710 stemmen of 54,75% van de uitgebrachte stemmen achter zich. Bacquelaine klokte af op 8.024 stemmen of 45,25%.
Michel bedankte alle MR-militanten die deelgenomen hebben aan de verkiezingen en benadrukte dat de hoge participatiegraad een grote legitimiteit geeft aan de verkiezingen. Hij was ook blij met de manier waarop de campagne is verlopen. "Het was een ideale gelegenheid om de fundamentele waarden van ons project in de verf te zetten: liberalisme, humanisme en engagement voor de Franstaligen."
"Zoals ik heb beloofd, zal ik onophoudelijk werken aan de cohesie van een eenheid binnen de partij. Ik hoop dat de MR dankzij deze verkiezing voor ons land opnieuw een positieve en constructieve rol zal kunnen spelen", luidt het.
Pluim voor Reynders en Bacquelaine
Michel bedankte ook Didier Reynders voor de rol die hij de voorbije jaren heeft gespeeld en Daniel Bacquelaine voor zijn inzet voor de partij. "Ik heb met beiden overigens al een telefonisch onderhoud gehad om hen mee te delen dat ik met iedereen wil samenwerken en zo voor eenheid wil zorgen. En nu samen aan het werk", voegde hij eraan toe.
Tot slot gaf Charles Michel nog aan dat hij ontslag gaat nemen als minister van Ontwikkelingssamenwerking. Dat zal gebeuren na zijn installatie als MR-voorzitter op 14 februari.
Politiek debuut
Michel begon zijn politieke loopbaan op zestienjarige leeftijd, toen hij zich aansloot bij de Jeunes Réformateurs Libéraux van Geldenaken. Bij de provinciale verkiezingen van 1994 haalde hij als achttienjarige lijstduwer meer dan 4.000 voorkeursstemmen en een zitje in de provincieraad van Waals-Brabant.
Dioxine-commissie
Nadien haalde hij zijn licentiaat rechten aan de ULB. In 1999 werd hij verkozen in de Kamer en maakte deel uit van de dioxine-commissie. Zijn snel lopende carrière kreeg nog een boost in 2000, toen hij in de Waalse regering Jean-Marie Séverin mocht opvolgen als minister van Binnenlandse Aangelegenheden.
Daarin kwam hij geregeld in aanvaring met de PS, vooral toen hij de intercommunales en de provincies probeerde te hervormen. Zijn houding werd in 2004 geregeld aangehaald als reden waarom de MR door de Franstalige socialisten uit de regeringen in Franstalig België en Brussel werden gebonjourd.
Burgemeester Waver
In 2003 en 2007 werd Michel opnieuw verkozen tot kamerlid. Vorig jaar schopte hij het tot burgemeester van Waver, de gemeente waar hij al sinds 2000 gemeenteraadslid is.
Eind 2007 krijgt hij een post in de zeer moeizaam gevormde federale regering. Charles Michel mag zich voortaan minister van Ontwikkelingssamenwerking noemen, een portefeuille die hij in de regeringen Leterme I, Van Rompuy en Leterme II mag behouden.
Cumul gecontesteerd
Na de tweede slechte verkiezingsuitslag van de MR contesteert Michel als één van de leiders van de zogenaamde Renaissancegroep vorige zomer de cumul van Didier Reynders als partijvoorzitter, vicepremier en minister van Financiën. Het eerste protest wordt gecounterd met de aanstelling van Renaissance-man Willy Borsus als ondervoorzitter, maar na aanhoudende druk worden dan toch voorzittersverkiezingen uitgeschreven. Terwijl intern gezocht wordt naar een consensusfiguur kondigt Charles Michel eind 2010 onverwacht in de media aan kandidaat te zijn voor het voorzitterschap. (belga/svm)
