Defensie dan toch onder de hakbijl?

10.000 banen staan er op de tocht bij Defensie. Dat blijkt uit de berekeningen van de VRT. Het is de zoveelste besparing die het leger moet slikken. Maar de geloofwaardigheid en werkbaarheid van onze manschappen staan op het spel. "We gaan failliet", klinkt het in defensiekringen.

Het lijkt wel of het regeerakkoord en de budgettaire besparingen in aparte kamers werd onderhandeld. De tekst van het regeerakkoord is namelijk opmerkelijk positief: "Op budgettair vlak kan worden vastgesteld dat het budget van Defensie een grote inspanning heeft geleverd in de sanering van onze overheidsfinanciën in de afgelopen jaren. De regering zal aan het leger terug de middelen geven om haar taken naar behoren te vervullen". Maar de budgettaire realiteit is natuurlijk een ander verhaal.

10.000
De komende vijf jaar moet het leger 1,55 miljard besparen. "We gaan nu al failliet", klinkt het pessimistisch in defensiekringen. Dat het personeel zal moeten afslanken, staat zo goed als vast. Aangezien de uitgaven bij Defensie voor meer dan de helft naar personeelskosten gaan. Dat stelt ook professor Luc De Vos van de KUL: "Het personeel is in feite de meest voor de hand liggende optie". Maar het zal niet blijven bij natuurlijke afvloeiingen waarschuwt hij in Het Laatste Nieuws: "Want dat levert niet onmiddellijk geld op".  Volgens VRT zal het aantal militairen van 32.000 tot 22.000 inkrimpen.

VSOA Defensie roept minister Steven Vandeput (N-VA) op om voor de verdere inkrimping van het leger natuurlijke afvloeiingen af te wachten en "zeker niet" over te schakelen op naakte ontslagen. In de komende tien jaar vloeit immers bijna de helft van het personeel op natuurlijke wijze af, onderstreept de vakbond.

Vakbond wil kazernes behouden
Belangrijk voor de vakbond is voorts het behoud van de kazernes in de verschillende provincies. "Wat voor ons telt, is dat iedere militair zo dicht mogelijk bij huis en in alle veiligheid kan werken", verduidelijkt Erwin De Staelen. Dat experts en voormalige toplui bij Defensie al kwartieren bij naam genoemd hebben, betreurt hij. "Het personeel van deze kwartieren en hun familie voelt zich meer en meer ongerust."

Uitdovingsbeleid
Voormalig generaal Delcour ergert zich aan die besparingspolitiek. "Door verder te snoeien in Defensie, riskeren we ook internationaal onder sterke druk te komen, des te meer dat wij al lang genoeg de zwartrijders zijn op de NAVO trein", schrijft hij in een open brief. Binnen de NAVO-landen is er een algemene daling, maar België bengelt achteraan bij de slechtste leerlingen. "Landen als Tsjechië, Slovenië en Bulgarije geven allemaal meer uit", zei professor emeritus Wally Struys van de Koninklijke Militaire School in oktober nog op een lezing over de defensiebegroting. Hij trok ook hard van leer tegen de besparingspolitiek van de Wetstraat 16. Volgens Struys is Defensie altijd kop van Jut bij saneringsoperaties van de overheid.

NAVO
Tijdens het bezoek van Amerikaans president Barack Obama in maart werden we nogmaals subtiel met de vinger gewezen. In zijn speech in het Paleis voor Schone kunsten riep hij de NAVO-leden op om hun bijdrage te leveren aan de lasten. Dat was ook de conclusie op de NAVO-top in Wales. NAVO-landen moeten in principe 2 procent van hun bruto binnenlands product (bpp) spenderen in Defensie. Maar België schommelt al jaren rond de 1 procent als we de pensioenen niet mee tellen. Er zijn slechts een handvol leden die aan 2 procent geraken. De Verenigde Staten worden gevolgd door Verenigd Koninkrijk, Griekenland en Estland. De andere halen de norm niet.

Weinig kennis in de Wetstraat
Knack-journalist Walter Pauli stelde zich in september nog de vraag: "Wie in de Wetstraat durft Defensie nog te verdedigen". De onbekende defensieminister Steven Vandeput (N-VA) werd opgezadeld met die zware taak. Maar binnen de hoge rangen van het leger zien ze de "ondernemer" en "cijferaar" niet graag komen. Een voormalige brigade-generaal merkt op dat ministers van het departement Defensie vaak te weinig kennis hebben van de harde realiteit in de internationale politiek. "Het is pas op het einde van hun carrière dat ze in de NAVO of Europese Unie geconfronteerd worden met geopolitiek", klinkt het.