"Federaal migratiebeleid is catastrofaal met Antwerpen als slachtoffer"
Het federale migratiebeleid is een catastrofe en Antwerpen is daarvan het slachtoffer. Die conclusie koppelt N-VA aan de Migratiebarometer die de partij opstelde en vandaag voorstelde. Voorzitter Bart De Wever benadrukt evenwel dat N-VA geen antivreemdelingen- of antimigratiepartij is, maar voor een anders georganiseerde en beter aangepakte migratie staat.
N-VA verzamelde de voorbije weken en maanden allerlei cijfers in verband met migratie en bundelde die in een zogenaamde migratiebarometer. De Wever stak niet weg dat uitspraken van de Antwerpse procureur-generaal Yves Liégeois mee aanleiding vormden voor het initiatief. Bij de opening van het gerechtelijk jaar had Liégeois verklaard dat het migratiebeleid heeft gefaald, met gevaren voor de democratie tot gevolg.
De cijfers tonen aan dat België vooral passieve migratie aantrekt. Dat is migratie waarbij studeren of werken niet de incentive is. Vooral gezinshereniging en regularisatie spannen daarbij de kroon. Bovendien zit de verhouding tussen de in- en uitstroom scheef. Kamerlid Theo Francken hekelt daarbij ook dat criminele illegalen nog steeds verblijfspapieren krijgen.
Bipolaire migratie
Wat Antwerpen betreft, is 36 procent van de inwoners niet in België geboren, terwijl 17,4 procent geen Belg is. De migratie toont er een bipolair beeld: enerzijds is er de high profile migratie van mensen die in de diamantsector of de petrochemie aan de slag gaan. Daar staat tegenover dat Antwerpen veel meer passieve migranten aantrekt dan het gemiddelde in Vlaanderen.
In 2011 werd 60 procent van alle regularisaties in Antwerpen verricht. De eerste zeven maanden van dat jaar werd in de Scheldestad 49 procent van alle aanhoudingen van illegale criminelen verricht, grosso modo 350 per maand, terwijl slechts negen procent van de opsluitingen en drie procent van de repatriëringen in Antwerpen plaatsvonden.
Een blik op de arbeidsmarkt leert dat de werkloosheidskloof tussen Vlaanderen en Antwerpen sinds 2010 is vergroot. Van alle werkzoekenden in Antwerpen is bijna de helft van allochtone afkomst. Bovendien is tussen 2006 en 2012 het aantal allochtone werkzoekenden met 28 procent gestegen, terwijl er bij de autochtone werklozen een daling met 16 procent was.
Gesloten centrum
De barometer van N-VA toont ook de gevolgen van het beleid op andere domeinen in Antwerpen, zoals onderwijs, huisvesting en inburgering. Een doorn in het oog van De Wever is dat er nog steeds geen gesloten centrum voor illegale criminelen is en dat het met de repatriëring van illegale drugsdealers niet wil vlotten. Van de 165 dealers die tussen begin 2009 en oktober 2010 werden opgepakt en illegaal in ons land bleven, werden er slechts acht gerepatrieerd.
Zestienpuntenplan
Met het oog op de gemeenteraadsverkiezingen heeft de partij een zestienpuntenplan klaar waarmee haar lokale afdelingen aan de slag kunnen "om het migratieverhaal te verbeteren", indien ze na de lokale verkiezingen deel uitmaken van het beleid. "Het kan beter", meent De Wever. "Dit is niet onoverkomelijk, maar een zekere sense of urgency is wel op haar plaats".
De Antwerpse lijsttrekker ziet evenwel ook positieve signalen: mensen die een inburgeringscursus hebben gevolgd, zien hun kansen op de arbeidsmarkt toenemen, luidt het.
