Formatie duurt al bijna 13 maanden
Formateur Elio Di Rupo heeft zijn ontslag ingediend bij koning Albert II. Daarmee is bijna 13 maanden na de verkiezingen een nieuwe regering verder weg dan ooit. Een chronologisch overzicht.
Op 13 juni 2010 wint de Vlaams-nationalistische N-VA de parlementsverkiezingen. De koning benoemt voorzitter Bart De Wever tot informateur.
De Wever heeft het als Vlaams-nationalist moeilijk een federale regering te leiden. Na wat inleidende besprekingen geeft hij zijn opdracht op 8 juli terug, waarna het de beurt is aan Di Rupo, voorzitter van de Franstalige socialisten. Di Rupo's pogingen als 'preformateur' mislukken echter waardoor hij begin september het bijltje erbij neergooit.
Op 4 september stelt de koning twee bemiddelaars aan, van de N-VA en de PS. Senaatsvoorzitter Danny Pieters (N-VA) en André Flahaut (PS) moeten het vertrouwen herstellen tussen de partijen.
Ruim een maand later mag De Wever met een 'verduidelijkingsopdracht' proberen de partijen dichter bij elkaar te brengen. Zijn poging stuit op zoveel verzet dat op 21 oktober een koninklijk bemiddelaar wordt aangesteld, Johan Vande Lanotte.
De Vlaamse socialist is ruim drie maanden later nog geen stap verder. De koning geeft dan de voorzitter van de Franstalige liberalen, Didier Reynders, opdracht hem te informeren wat er nog mogelijk is.
Reynders concludeert op 1 maart 'een wil om te onderhandelen', waarop de Vlaamse christendemocraat Wouter Beke de besprekingen mag gaan leiden. Beke dient in mei zijn eindrapport in. De 8 centimeter dikke pil is voor de koning het signaal om Di Rupo opnieuw te benoemen, nu als formateur.
De Waal geeft zichzelf weinig slaagkans. Maar de formateursnota die hij op 4 juli presenteert, wordt onverwacht positief onthaal. Di Rupo stelt tal van hervormingen voor, die aanvankelijk ook bij de N-VA goed lijken te vallen. Maar na enkele dagen ontdekt De Wever tal van 'dubbele bodems' in het stuk en op 7 juli schiet hij de nota genadeloos af.
Voor de zoveelste keer is de formatie terug bij af. (adha)
