Franstalige kranten geven Michel een kans

"Du jamais vu", "Charles de dappere", "Charles de verzamelaar". Zowat alle Franstalige kranten hebben respect voor toekomstig premier Charles Michel, die er als enige Franstalige partij is in geslaagd een regeerakkoord te smeden met drie Vlaamse partijen. Inhoudelijk krijgt het akkoord een kans, al wijzen de kranten vooral op de angel N-VA.

Wat vinden de Franstaligen van de regering-Michel?

Le Soir: "Du jamais vu"

In Le Soir ziet editorialiste Béatrice Delvaux het unieke van deze coalitie niet zozeer in het feit dat Michel de jongste premier sinds 1840 en de eerste Franstalige liberaal sinds 1937 is. Veel spectaculairder is het dat "Michel I een separatistische partij bevat, samen met een Franstalige partij, die een grote minderheid aan zijn kant heeft en alleen staat tegen drie Vlaamse partijen. Dat is nooit gezien."

Volgens de Brusselse krant wil deze regering "graag tonen dat ze dat zal doen waarvan andere voor haar hebben gezegd dat ze het zouden doen, maar zich nooit aan gewaagd hebben. Het nodige doen, zelfs als het niet aangenaam is, maar altijd rechtvaardig: dat is de belofte van de vier partijen. Het is nu aan hen om die beloftes om te zetten in concrete inhoud."

Toch wijst Delvaux erop dat er vragen blijven en dat de nieuwe ploeg onder Michel een enorme verantwoordelijkheid draagt: hoe het einde van de carrière van de mensen beheren, ervoor zorgen dat de bedrijven 55-plussers willen aannemen, het aantal jongerenwerklozen doen dalen en tegelijkertijd de loopbaan van de ouderen verlengen, en de cadeaus aan de bedrijven omzetten in nieuwe jobs? Dat is de echte uitdaging van Michel I.

Bovendien blijft de vraag hoe stabiel deze coalitie is: "De lijst van ongerustheden en hypotheken is lang. Wat zal CD&V doen, onder druk van het ACW? En zal N-VA een solide partner zijn of zal ze het land van binnenuit torpederen? Als De Wever zegt dat deze regering 'de coalitie is waar hij van droomde', is dat dan goed voor België, voor Vlaanderen of voor zijn partij? Want ondanks de toegevingen is het de N-VA die in een zetel zit, en aan Charles Michel om aan te tonen dat hij zich niet heeft laten rollen."

La Libre: Charles, de waaghals

"En nu: aan het werk", zo klinkt het editoriaal van La Libre Belgique, waar Charles Michel opvallend veel krediet krijgt van hoofdredacteur Francis Van de Woestyne. "We moeten erkennen dat het hem niet mankeert aan moed, noch aan vastberadenheid, noch aan durf om een politiek akkoord te kunnen sluiten moet moeilijke partners." Een akkoord dat er voor La Libre "moedig uitziet en in de juiste richting gaat". "Door in te zetten op de relance, op de competitiviteit, maar ook op de solidariteit, moet dit akkoord zuurstof geven aan de bedrijven en ademruimte aan de burgers, terwijl er een hoge sociale bescherming blijft bestaan."

Al zit er ook een angel in de regering: de N-VA, "een partij die nooit afstand heeft gedaan van artikel 1 van haar statuten: de oprichting van een Vlaamse onafhankelijke staat, oftewel de splitsing van België. Vandaar de spagaat: de N-VA heeft er zowel belang bij om de coalitie te laten slagen om zo aan te tonen dat ze in staat is tot regeren, als bij ze te laten vallen om aan te tonen dat België gewoon niet te regeren valt. De coalitie zal origineel, maar wiebelig zijn."

La Dernière Heure: Charles Michel, de verzamelaar

"Wie had het kunnen denken: hij, Michel, in de 16!", zo verwondert La Dernière Heure zich. De wonderboy van de MR, 38 jaar nog maar, ooit op zijn 23ste het jongste kamerlid van de legislatuur, de jongste minister ooit op zijn 24ste. Michel, minder autoriteit dan zijn vader en minder arrogant dan Reynders, slaagt er na de Brusselse en Waalse mislukking (waar de MR niet in de regionale regeringen raakt), toch in zich federaal aan boord te hijsen. "'Les bleus' zijn verdeeld over de koers, maar beslissen unaniem toch aan boord te gaan. "Als een held ontvangt het MR-bureau Michel de waaghals, de stoutmoedige. De haat tegenover de PS is sterker dan de aversie tegenover de N-VA. We moeten toegeven, de informateur en later coformateur werkt zoals we hem kennen: methodisch, vastbeareden, rigoureus en discreet. De Vlaamse partners leren hem kennen en appreciëren zijn soepelheid, het feit dat hij eerder overtuigt dan oplegt, zijn beeld van winnaar, zijn tweetaligheid." 

Hij heeft moeten vechten om geen 'fils à papa' te zijn, nu zal hij moeten vechten tegen het beeld dat hij 'per ongeluk' premier is geworden.

L'Echo: Regering onder dubbele spanning

Inhoudelijk zit het snor, volgens de Franstalige zakenkrant L'Echo: "De taak van Michel is even groot als zijn ambitie: de publieke financiën weer gezond maken, de economische relance, het sociaal model ondersteunen, ... Allemaal maatregelen die zich als onpopulair aankondigen. Maar de meest emblematische, de meest moedige zelfs, is al bekend: de pensioenleeftijd verhogen naar 67 jaar. Een verlenging van de loopbaan met twee jaar, meer dan onaangenaam voor de meerderheid van de bevolking, maar 'incontournable' voor een evenwicht in de sociale zekerheid."

De grote angel, die als een permanent zwaard van Damocles boven de regering zal hangen, is de N-VA, "die in een regering stapt van een land waarvan ze het einde wenst. Voor de Franstalige liberaal zal de het een permanente evenwichtsoefening worden tussen de communautaire reflexen van De Wever en de zijnen inperken en diezelfde nationalisten bij de regering betrekken, zeker voor de kiezers die hen nooit anders gezien hebben dan spottend vanaf het balkon. Een uitdaging, zeker."

La Gazette: Hypocriete hervorming

De kranten van L'Avenir focussen vooral op de verhoging van de pensioenleeftijd. "Een verrassende, hypocriete hervorming die niet zal volstaan", zo schrijft editorialist Christian Carpentier. "Hypocriet, omdat we de problemen waar we voorstaan al vijftien jaar kennen, en omdat de partijen nooit een woord over deze maatregel hebben gerept. Geen enkele van de partijen heeft eerlijk spel gespeeld met zijn kiezers tijdens de campagne. Deze manier van werken is te verfoeien."

"Deze hervorming zal ook niet volstaan. Het echte probleem ligt bij de effectief uitstapleeftijd. En daar wordt verre van iets aan gedaan."