Geldgebrek oorzaak Fyra-flop
De Nederlandse Spoorwegen (NS) hadden geen geld meer om een goede hogesnelheidstrein te bestellen voor de bediening van de lijn Amsterdam- Brussel. Zo blijkt uit een gezamenlijk onderzoek van De Standaard en de Nederlandse krant NRC Handelsblad. Ook de NMBS had uit besparingsoverwegingen al haar aandeel in het project danig teruggeschroefd.
De NS hadden (te) veel geboden om in 2001 de concessie van de hogesnelheidslijn richting België binnen te halen: 148 miljoen euro. Maar daarna moesten ze nog treinstellen kopen om erop te laten rijden.
Goedkope trein
De Nederlandse en Belgische spoorwegen, zegt een ingewijde, wilden vooral een goedkope trein. "Een trein die 220 kilometer per uur kon, was voldoende", zegt hij. "Dan hoef je geen duurdere treinen te kopen die veel harder kunnen rijden."
Dus zochten ze in 2002 op de markt treinen die 220 konden rijden. Die zijn zowat een vijfde goedkoper dan de echte hst's, die 300 kilometer per uur halen. Per zitplaats kan het verschil oplopen tot vijftig procent, rekende de NS ooit voor. Op de aanbesteding toonden zeven constructeurs interesse. Het Franse Alstom en het Italiaanse AnsaldoBreda kwamen er als meest geschikte uit.
Vreemde wending
Dan neemt het dossier een vreemde wending. De Nederlandse overheid waarschuwt in november 2003 de NS dat met 220 km per uur de beoogde reistijd voor Amsterdam-Brussel (102 minuten) nooit gehaald kan worden. Dat kan alleen met 250 km per uur. Als bij wonder heeft Ansaldo-Breda, op eigen initiatief, in diezelfde periode een variant voorgesteld die deze snelheid haalt. Deze werd uiteindelijk gekozen.
