"Huidige rusthuizen volstaan niet voor Turkse ouderen"

Door de snelle stijging van het aantal allochtone ouderen is er dringend nood aan 'cultuurgevoelige ouderenzorg' die rekening houdt met de specifieke behoeften van deze doelgroep. Dat blijkt uit onderzoek van de Vrije Universiteit Brussel (VUB) bij tientallen Turkse zestigplussers en mantelzorgers uit Schaarbeek en Sint-Joost-ten-Node.

Volgens prognoses zal het aantal Turkse ouderen tegen 2015 met 314 procent stijgen, waardoor de vraag naar zorg toeneemt. Turkse ouderen ervaren eerder gezondheidsklachten en ouderdomskwalen dan autochtone ouderen als gevolg van zware beroepen, en daar is de zorgsector niet op voorbereid, klinkt het.

Steun van kinderen
Dr. Tine Buffel (VUB) heeft vastgesteld dat Turkse ouderen boven alles verkiezen om thuis oud te worden. Ze rekenen op in hun ogen evidente steun van kinderen. Familiale steun maakt deel uit van hun zorgcultuur, die met afgrijzen reageert op hoe ouderen in rusthuizen worden 'gedumpt'.

Toch willen de meesten hun kinderen niet te veel belasten met zware zorg. Mocht het echt niet anders kunnen, dan zien zij hun ideale rusthuis als een kleinschalige woonvorm waar ook andere Turken verblijven.

Extra informatie
Wat opvalt is dat alternatieve woon- en zorgvormen amper bekend zijn omdat ze vaak niet bestaan in het land van herkomst en dat de vraag om extra informatie over thuiszorgdiensten vooral van de (klein)kinderen van Turkse ouderen komt. "Er is nood aan nieuwe aangepaste kleinschalige woon- en zorginitiatieven die zorg op maat van de diversiteit' aanbieden", besluit Buffel.

Voor het onderzoek is samengewerkt met professor Seval Güven van de Hacettepe Universiteit Ankara.