Joëlle Milquet geeft cdH-fakkel door aan Benoît Lutgen
Joëlle Milquet geeft donderdag de fakkel van het cdH door aan Benoît Lutgen. Ze stond 12 jaar lang aan het hoofd van de partij, die ze helemaal naar haar hand heeft gezet. Milquet blijft wel vicepremier en minister van Werk en zal voor haar partij ook de regeringsonderhandelingen blijven voeren.
De machtsoverdracht bij het cdH gaat gepaard met een bedankingsfeest voor uittredend voorzitster Joëlle Milquet. Benoît Lutgen wordt morgen al door de koning ontvangen als voorzitter in spe van de Franstalige humanisten. Zondag licht de nieuwe voorzitter in Namen voor cdH-militanten al een tipje van de sluier op over zijn plannen met de partij.
Licentiate Rechten
Joëlle Milquet werd op 17 februari 1961 in Charleroi geboren. Ze studeerde in 1984 aan de katholieke universiteit van Louvain-la-neuve af als licentiate Rechten en werd er ook assistent. Ze schreef zich ook in aan de balie van Brussel. Na ervaring te hebben opgedaan aan het Europees Hof van Justitie ging ze voor de senaatsfractie van de PSC werken. In 1995 zetelt ze voor het eerst in de Hoge Vergadering en treedt ze op het politieke voorplan. Dat gebeurt naar aanleiding van de aankondiging van partijvoorzitter Gérard Deprez op 16 december dat hij de job na 14 jaar voor bekeken houdt. Deprez ziet in Milquet een ideale kandidaat om de partij - die ondertussen electoraal in verval is geraakt - weer op de sporen te krijgen en de vernieuwing van de PSC te verpersoonlijken.
PSC wordt cdH
Het plan van Deprez mislukt. Zijn voorganger en partijkopstuk Charles-Ferdinand Nothomb stelt zich ook kandidaat voor het voorzitterschap en haalt enkele stemmen meer dan Milquet. Milquet moet tot 1999 wachten om de partij na een kort intermezzo met Philippe Maystadt in handen te krijgen. Ondertussen lijdt de PSC bij de verkiezingen van 1999 een nederlaag en komt ze in de oppositie terecht. Milquet maakt van de gelegenheid gebruik om de partij te verjongen en te moderniseren. In 2002 wist ze de christelijke referentie in de partijnaam. PSC wordt cdH: centre démocrate humaniste. Het cdH blijft het echter moeilijk hebben. Sommigen stellen dat de partij geen lang leven meer beschoren is.
Alliantie met PS
Milquet moet tot de regionale stembusslag van 2004 wachten om opnieuw in een regering te kunnen stappen. Het cdH maakt dankzij de alliantie met de PS van Elio Di Rupo deel uit van de Brusselse en Waalse regering en de regering van de Franse gemeenschap. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 wordt Milquet Brussels schepen.
Madame non
2007 betekent de terugkeer van het cdH in de federale regering. Tijdens de lange oranjeblauwe regeringsonderhandelingen staat Milquet in het voetlicht. Haar onverzettelijkheid levert haar in de Vlaamse pers de naam "madame non" op. Ook het woord "milquetisering" duikt op. Het houdt in dat elke punt en elke komma in een tekst onder de loep wordt genomen. In 2008 stapt Joëlle Milquet in Leterme I. Ze wordt vicepremier en minister van Werk. Ze blijft echter ook de partij leiden. Ondertussen blijven de communataire onderhandelingen aanslepen. Die leveren uiteindelijk niets op. Ook in 2009 blijft het cdH in de regionale regeringen zetelen. Dat gebeurt deze keer met de PS en de groenen. Ondanks haar federale portefeuilles leidt Milquet de onderhandelingen.
Kritiek binnen partij
In de partij wordt de kritiek op de combinatie tussen het voorzitterschap en de ministerportefeuille echter steeds groter. Verschillende cdH'ers vinden ook dat de partij teveel met Milquet wordt verpersoonlijkt, geven kritiek op de centrumlinkse koers die ze vaart en nemen het niet dat er teveel aandacht aan Brussel en te weinig aandacht aan Wallonië wordt besteed. Pas eind 2009 wordt de tandem Milquet-Lutgen naar voren geschoven. Bedoeling is dat Lutgen het overneemt wanneer een federale regering het levenslicht ziet.
Scenario aangepast
Het slechte resultaat bij de verkiezingen van 2010, de zwakke scores die het cdH in de peilingen neerzet en de lange regeringsonderhandelingen doen het scenario veranderen. De wissel zal al op 1 september plaatsvinden, luidt het verdict. Milquet laat haar opvolger een vernieuwde en verjongde partij achter die in Brussel weer op de kaart staat en die nieuwe thema's zoals grootsteden en multiculturaliteit bespeelt. Alle waarnemers geven toe dat ze de partij van een ondergang heeft gered, ook al heeft het cdH het moeilijk om weer aan te knopen met het succes. Met negen Kamerleden zit de partij zelfs onder de score van 1999, net zoals in het Waals gewest, waar ze slechts over 13 volksvertegenwoordigers beschikt. (belga/tma)