Kamer en regering brengen hulde aan "uitzonderlijke koningin" Fabiola

In de plenaire Kamer hebben de federale volksvertegenwoordigers en de federale regering donderdagmiddag hulde gebracht aan de vrijdag overleden koningin Fabiola. Zowel Kamervoorzitter Siegfried Bracke als vicepremier Kris Peeters herinnerden de koningin als de onafscheidelijk wederhelft van wijlen koning Boudewijn, een vrouw met een sociaal en cultureel engagement, met gevoel voor humor, die liefst ver weg van de schijnwerpers bleef.

Peeters, die in plaats van premier Charles Michel in naam van de regering de hulde uitsprak, noemde koningin Fabiola "een uitzonderlijke koningin", die 33 jaar lang een onvoorwaardelijke steun was voor koning Boudewijn. "Een rots waar hij altijd aan kon vasthouden. Bewust buiten de schijnwerpers, maar daarom niet minder aanwezig".

Ook de Kamervoorzitter stond stil bij de periode die Fabiola doorbracht aan de zijde van haar echtgenoot, die de eerste jaren als koning voor zijn huwelijk de indruk had gegeven "een gereserveerde, eenzame, ja zelfs droevige man te zijn", aldus Bracke. "De intelligente vrouw die koningin Fabiola ongetwijfeld was, begreep meteen dat haar voornaamste opdracht erin moest bestaan een steun te zijn, in de eerste plaats voor haar echtgenoot, maar ook voor haar nieuwe landgenoten".

Beiden stonden ook stil bij de beproevingen die het koningspaar in de privésfeer te verwerken kregen, met als zwaarste beproeving wellicht de vaststelling dat ze nooit kinderen zouden krijgen. Vicepremier Peeters herinnerde eraan dat ze na het overlijden van koning Boudewijn voor één keer wel op de voorgrond trad. "Zij werd, tijdens die droeve eerste augustusdagen van 1993, een rots voor heel België (...) In een zee van rouwend zwart, straalde zij die dag in haar witte kledij hoop uit".

Sociaal engagement

Ook het sociaal engagement van de koningin kwam tijdens de rouwhulde aan bod, met haar inzet voor de strijd tegen armoede in het algemeen en kansarmoede in het bijzonder. Bracke herinnerde eraan dat Fabiola in het Sint-Pietersziekenhuis in Brussel een van de eerste aidspatiënten in ons land omhelsde, "in een tijd waarin men nota bene nog dacht dat aids besmettelijk was".

Wat haar cultureel engagement betreft, werd uiteraard verwezen naar erevoorzitterschap van de Koningin Elisabethwedstrijd, al merkte Bracke ook op dat de kranten er ons de voorbije dagen aan hebben herinnerd dat ze een grote fan was van Abba, én dat ze in 1999 zelfs het plan had opgevat de Abba-première in Londen bij te wonen.

Peeters stond ook nog even stil bij haar "uitzonderlijk gevoel voor humor. Ze bewees dat een appel soms meer betekent dan duizend woorden".