"OCMW's kunnen terugbetaling aidsremmers niet zelf bepalen"
Dat elk OCMW zijn beleid rond de terugbetaling van aidsremmers kan bepalen, is een misverstand. Het beleid omtrent de terugbetaling wordt in eerste instantie bepaald door internationale organisaties, zoals de Wereldgezondheidsorganisatie. Dat zegt Dokters van de Wereld, dat enkele misverstanden in het actuele debat uit de wereld wil helpen.
"Als een gemeente plots en vanuit het niets internationale erkende verdragen met de voeten treedt en ervan uitgaat dat dit haar bevoegdheid is, dan is er op zijn minst sprake van een gebrek aan zelfkennis en misschien ook wel een beetje van zelfoverschatting", luidt het.
Dringende Medische Hulp is basisrecht
Ook over de betekenis van het begrip 'Dringende Medische Hulp' doen heel wat misverstanden de ronde. Het is begrijpelijk dat veel mensen denken dat de term slaat op hulp aan illegalen die op het punt staan te sterven, maar uit het koninklijk besluit van 31 december 1996 blijkt wel degelijk dat 'Dringende Medische Hulp' ook betrekking heeft op 'gewone' preventieve en curatieve zorgen, zegt de ontwikkelingsorganisatie.
De procedure 'Dringende Medische Hulp' is overigens een basisrecht. Is de persoon onwettig in België en heeft hij onvoldoende middelen om de zorg uit eigen zak te betalen, dan is er in essentie recht op zorg. "Vragen over beschikbaarheid van zorg in land van herkomst - en de persoon in dat geval zelfs op het vliegtuig willen zetten - zijn niet enkel moreel maar ook juridisch van bedenkelijke kwaliteit", luidt het.
Zeggen dat het kostenplaatje van de procedure gigantisch is, klopt ook niet. "In 2011 ging het om exact 0,1 procent van het totale gezondheidsbudget. En dan gaat het niet enkel over de aidsremmers, maar over alle medische hulp aan alle sans-papiers in heel België." Dat het OCMW zich blauw betaalt aan de Dringende Medische hulp is een misvatting, stelt Dokters van de Wereld: "Het is de federale overheid die het gros van de terugbetaling op zich neemt."
