OESO krijgt kop noch staart aan ons mobiliteitsbeleid
De OESO krijgt kop noch staart aan de manier waarop het mobiliteitsbeleid wordt gevoerd in België. Dat was de conclusie na een hoorzitting met Jens Hoj, België-specialist bij de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling. Minister Hilde Crevits trok onlangs naar Parijs om haar beleid te verduidelijken, maar dat kon de Organisatie niet overtuigen.
De OESO-specialist had welgeteld twee uur nodig om het gehele Belgische mobiliteitsbeleid te fileren. "Waarom nemen zoveel mensen de auto of de trein? Omdat je hen betaalt om dat te doen", luidde de samenvatting. "Als ik aan buitenlanders vertel hoeveel België uitgeeft aan vervoerssubsidies geloven ze mij niet."
Bedrijfsauto's
Jens Hoj snapt niet dat het gebruik van de personenwagen wordt aangemoedigd met de regeling voor bedrijfsauto's. De recente aanpassing van dat systeem is volgens hem een druppel op een hete plaat. "Niemand slaat een dikke BMW af als hem dat nauwelijks 2.500 euro per jaar kost." Ook over de prijs van het spoorverkeer wordt volgens Hoj niet nagedacht. "Een treinticket moet duurder zijn in de spits, want het spoor zit aan zijn maximumcapaciteit", zegt hij. "Wat is bovendien de economische meerwaarde van bijvoorbeeld werknemers en studenten die op hetzelfde tijdstip de trein nemen? Werk samen met de scholen!"
Rekeningrijden
Hoj gaf toelichting bij het lijvige OESO-rapport dat vorig jaar al aan de regeringen werd overgemaakt en kreeg intussen bezoek van minister Crevits. "Ze kwam uiteenzetten dat Vlaanderen een systeem van rekeningrijden bestudeert, maar dat zal volgens ons weinig tot niets bijdragen", zegt de expert. "Een goede taxatie moet gedifferentieerd zijn naar plaats en tijdstip. Anders zal je nooit de files oplossen, maar enkel de schatkist spijzen."
Gps-chip
Bij een behoorlijke kilometerheffing is elke weg betalend en worden er geen sociale uitzonderingen gemaakt, vindt de OESO. De komende tien jaar zullen meerdere Europese landen er daarom voor kiezen een gps-chip in te bouwen in de wagens, voorspelt de organisatie.
Een andere oplossing is mensen aansporen dichter bij de werkplaats te gaan wonen, maar ook dat loopt spaak in ons land. "Wie in België drie keer een huis koopt en verkoopt, is bankroet", besluit Hoj. "Bijna nergens ter wereld worden er zoveel lasten geheven op de aankoop van een woning."
