Politieke carrière Yves Leterme gevuld met uitersten
Het verhaal van de politieke carrière van Yves Leterme is gevuld met uitersten. Zo is de intussen 51-jarige Leterme aan de ene kant de man van de heropstanding van de CD&V. Hij haalde CD&V uit de oppositiedal, maar kon zijn electorale monsterscore nooit helemaal verzilveren.
Op nationaal vlak start de politieke carrière van de man uit Ieper in 1991. Leterme wordt dan nationaal partijsecretaris van de CVP. Een jaar later verlaat hij het CVP-hoofdkwartier om Europees ambtenaar te worden. In '97 keert hij naar de actieve politiek terug: hij volgt in de Kamer zijn stadsgenoot Paul Breyne op.
Minister-president
In de jaren van paars-groen en paars zitten de christendemocraten in de oppositie. Leterme wordt Kamerfractieleider voor zijn partij, die intussen herdoopt was in CD&V. Na de verkiezingsnederlaag van 2003 wordt Leterme partijvoorzitter. Hij smeedt een kartel met de toen nog kleine N-VA van Geert Bourgeois en wint de Vlaamse verkiezingen. Leterme wordt minister-president van Vlaanderen.
800.000 voorkeursstemmen
In die jaren hamert Leterme op "goed bestuur" en "de noodzaak aan een staatshervorming". Zijn ernstige stijl slaat aan. Leterme wordt de populairste Vlaamse politicus en bij de federale verkiezingen van 2007 slaagt Leterme er met 800.000 voorkeurstemmen in paars te breken.
Kartel
De euforie is echter van korte duur. De formatie verloopt moeizaam. Pogingen om een oranjeblauwe regering te vormen, breken af. Rivaal Verhofstadt moet olie in de machine brengen door een interimregering op de been te brengen. Als minister van Institutionele Hervormingen mag Leterme daarin de staatshervorming voorbereiden. Enkel maanden en een zware ziekte aan de slokdarm later neemt Leterme dan toch de fakkel over van Verhofstadt. Maar het commmunautair akkoord waar het kartel CD&V/N-VA op aandrong, bleef uit. In het najaar van 2008 barst het kartel.
Ontslag
In diezelfde periode slaat de financiële crisis toe. De regering redt de banken. Het juridisch gekrakeel rond een van die reddingsoperaties brengt de regering in de problemen. Een brief van Ghislain Londers, eerste voorzitter van het Hof van Cassatie, suggereert dat er politieke beïnvloeding was in een rechtzaak rond Fortis. Eind 2008 neemt Leterme ontslag.
Leterme II
Herman Van Rompuy neemt de rol van Leterme over. De Ieperling keert na enkele maanden terug in die regering, als minister van Buitenlandse Zaken. Wanneer Van Rompuy de eerste vaste voorzitter van de Europese Raad wordt, keert Leterme naar de Wetstraat 16 terug. Leterme II schakelt Jean-Luc Dehaene in om een communautaire kwesties te regelen. Omdat een akkoord over BHV uit blijft, trekt Open Vld in april 2010 de stekker uit de regering.
Uittredend premier
De nieuwe verkiezingen leggen de kaarten moeilijk. N-VA, de vroegere kartelpartner van Leterme, wint in Vlaanderen, de PS is de grootste in Wallonië. De twee grootste partijen slagen er niet in een akkoord te maken en wat volgt is de langste regeringsformatie ooit in ons land. Leterme blijft meer dan een jaar uittredend premier. In september 2011 laat Leterme weten dat hij voor de OESO gaat werken. (belga/kve)
