Ziekenfondsen kunnen leven met formateursnota
De ziekenfondsen reageren niet echt enthousiast op de nota van Elio Di Rupo (foto). De formateur wil immers de jaarlijkse groeinorm in de gezondheidszorg terugbrengen van 4,5 naar 2 procent. Om het evenwicht binnen de sociale zekerheid te garanderen, voorziet hij wel een dotatie vanuit de federale overheid.
De christelijke mutualiteiten (CM) klonken aanvankelijk extreem pessimistisch. In Le Soir hekelt secretaris-generaal Jean Hermesse het plan om een aantal bevoegdheden inzake gezondheidszorg over te dragen aan de gemeenschappen. Het gaat om een pakket van 4,9 miljard euro. "De budgetten die naar de gemeenschappen gaan, laten niet toe op de noden te antwoorden", zegt Hermesse.
Verder plaatst Justaert kanttekeningen bij de afnemende werkloosheidsuitkeringen. In dat scenario dreigen langdurig werklozen in de ziekteverzekering te belanden, zoals het geval is in landen zoals Nederland, luidt het.
Nuance
Topman Marc Justaert van de Christelijke Mutualiteiten nuanceert echter, en ziet belangrijke punten die bijvoorbeeld in het sociaal-economische tot oplossingen kunnen leiden. "Ik denk niet dat we een verschillend standpunt met de socialistische mutualiteiten hebben. Qua inhoud zitten we op dezelfde lijn."
Dat Di Rupo wil besparen op de groeinorm begrijpt de CM-topman. "We begrijpen dat en willen daaraan meewerken. Maar het mag niet op de kap van de patiënt gebeuren."
Ouderen
De nota voorziet dat de bevoegdheid over de rust- en verzorgingstehuizen naar de gemeenschappen gaan, terwijl thuiszorg en ziekenhuizen federale materie blijven. Die opdeling maakt de zaken ingewikkeld en is "niet in het belang van de patiënt", waarschuwt Justaert. De keuze tussen bijvoorbeeld thuiszorg of een rustoord "moet een patiëntgedreven keuze zijn, en geen financieringsgedreven keuze".
Ook Hermesse vreest dat wanneer ouderen niet terecht kunnen in de rust- en verzorgingstehuizen bij thuisverpleging of in de ziekenhuizen belanden, wat voor de federale rekening is. Zo'n evolutie is nefast voor de coherentie en de kwaliteit, aldus Hermesse. Volgens hem zal het terugschroeven van de groeinorm van de gezondheidszorg "onhoudbaar" zijn gezien de ambitie om het verplegend personeel te herwaarderen en de uitbreiding van het Kankerplan.
Socialisten
Bij het socialistisch ziekenfonds, dat tot dezelfde 'familie' behoort als de formateur, klinkt een andere toon. In Le Soir reageert Jean-Pascal Labille niet enthousiast, maar hij meent dat de huidige sociaal-economische en institutionele context een compromis nodig maken. Labille vindt dat Di Rupo een "opmerkelijke verantwoordelijkheid" genomen heeft.
Volgens Guy Peeters, algemeen secretaris van het Socialistisch Ziekenfonds, zal de socialistische mutualiteit erover waken dat de groeinorm niet verlaagd wordt op de kap van de patiënt. Hier en daar zijn nog besparingen en hervormingen mogelijk, zegt Peeters, zoals het nog doortastender optreden tegen overconsumptie van geneesmiddelen en medische beeldvorming, de verdere stimulatie van het gebruik van goedkope geneesmiddelen, en de evolutie naar een soort van forfaitair financieren van medische behandelingen in een bepaald ziekteproces in plaats van per behandeling.
Groeinorm
Labille "kan leven" met een groei van 2 procent gedurende enkele jaren, op voorwaarde dat "de stabiliteit van de ziekteverzekering en van de sociale zekerheid in het geheel op lange termijn gegarandeerd is". Ook Peeters vindt 2 procent "een zware dobber". "We zien het niet graag gebeuren", klinkt het, maar "we beseffen dat het niet het moment is voor een ambitieus beleid, maar voor een realistische koers". Een realistisch beleid staat evenwel niet voor een stilstaand beleid, benadrukt het ziekenfonds.
De Vlaamse vleugel van de socialistische mutualiteit zegt tot slot nog "verrast" te zijn door de harde reactie van de Franstalige topman Jean Hermesse van de christelijke mutualiteit in Le Soir. (belga/sam)