"Veertien uur lang de knop omgedraaid"

Een maand na de aanslagen zijn ook de militairen nog altijd fors onder de indruk. Wachtmeester Thomas, die gekazerneerd is in Heverlee, hielp die dag gewonden verzorgen in Zaventem.

"Mijn wachtdienst was om 6 uur afgelopen", vertelt hij. "Ik was net gaan slapen toen de eerste bom ontplofte. Dat hebben we niet gehoord, maar de trilling hebben we wel gevoeld. We hebben meteen ons uniform aangetrokken."


Samen met zijn collega's hielp Thomas bij het evacueren van de slachtoffers. "Tijdens de opleiding leer je wel wonden stelpen en hoe je een verband moet aanleggen bij ernstige bloedingen", vervolgt hij. "Maar ik had zoiets nog niet in het echt meegemaakt." Veertien uur lang werkte hij zich uit de naad op de luchthaven, met amper twee uur slaap achter de kiezen. "Al die tijd ging de knop om. Maar achteraf was het muisstil in de wagen. Normaal is er dan altijd heel wat ambiance. Op 22 maart niet."


De militairen kregen na de aanslagen psychologische hulp aangeboden. "De klap komt ook pas later", weet Thomas. "Ik denk dat het bij mij nog altijd niet helemaal doorgedrongen is. Ik was gemotiveerd en blijf dat ook. Maar ik ben wel realistischer geworden: het kan ook bij ons gebeuren." (SRB)