Bommen leggen Trump geen windeieren: populariteit in stijgende lijn

Nadat het vanaf het prille begin in het Witte Huis bergaf ging met de populariteitscijfers van Donald Trump, kan de Amerikaanse president momenteel rekenen op een goed rapport: volgens peilingbureau Rasmussen vindt momenteel precies de helft van de Amerikanen dat The Donald goed werk levert. Dertig procent vindt zelfs dat de man zeer goed werk levert.

Ook door belangrijke nieuwsmedia als CNN en The New York Times, die niet nalieten om de president de eerste maanden kritisch aan te pakken, wordt Trump nu positiever benaderd. Keerpunt is het recente spierballengerol van de VS: de moeder van alle bommen afgegooid boven Afghanistan, een Syrisch vliegveld bestookt met Tomahawk-raketten om de "beautiful babies" te wreken en het afdreigen van Noord-Korea. En dat door een man die beloofde geen militaire avonturen meer te wagen.

Het droppen van de MOAB, de zwaarste niet-nucleaire bom, werd door de Washington Post lyrisch omschreven als de "dag waarop Trump presidentieel werd". Veteraan-journalist Dan Rather vindt die rehabilitatie echter maar niets: "bommen gooien is gemakkelijk, maar het is niet presidentieel". De vrede bewaren, is wat een president tot president maakt, aldus het nieuwsanker.

Elk voordeel heeft zijn nadeel, zo ook bij Trump. Wat hij oogst aan succes bij zijn "vijanden", verliest hij bij de achterban die hem verkozen wist te krijgen - de America Firsters.

Om weer in de gunst te komen bij het 'establishment' heeft Trump al heel wat bochten van 180 graden gemaakt. Een kleine greep: Rusland is opnieuw "vijand nummer één" geworden (wat de Russiagate-storm heeft doen luwen) in plaats van een potentiële partner bij de bestrijding van de terreur, is China niet de economische boeman meer die haar munt manipuleert, is Syrië geen zaak voor de Syriërs meer, maar een land bestuurd door een "beest" en is de Navo niet meer voorbijgestreefd maar uiterst nuttig.

Over waarom precies Trump tot al die koerswijzigingen is overgegaan, zijn de meningen verdeeld. Sommigen wijzen op het belang van Trumps schoonzoon Jared Kushner, anderen op de ingebakken ijdelheid van Trump, nog anderen op de Amerikaanse "deep state" die de blaffende Trump aan de leiband heeft gelegd. Trumps overstap naar actief interventionisme maakt hem alleszins tot de slechtste door Rusland aan de macht gebrachte president ooit, menen cynici.