Canadese handelsminister plengde krokodillentranen in Namen
Het was misschien wel hèt beeld van het Waalse verzet tegen het Europees-Canadees handelsverdrag CETA: de toenmalige Canadese handelsminister Chrystia Freeland die in Namen met tranende ogen het einde van de onderhandelingen aankondigde. Vier maanden later erkent Freeland dat haar optreden niet meer was dan een onderhandelingstactiek om de Europeanen onder druk te zetten, zo bericht de Canadese krant Globe and Mail.
Freeland verliet op 21 oktober een vergadering met Waals minister-president Paul Magnette. Met snikkende stem betreurde de Canadese minister de halsstarrige houding van de Waalse regering en kondigde ze het einde van de onderhandelingen over CETA aan. "Het enige positieve is dat ik morgenochtend bij mijn drie kinderen ben", besloot ze. Haar vertrek noopte Belgische en Europese overheden een tandje bij te steken. Minder dan een week later lag een akkoord op tafel.
Freeland, intussen minister van Buitenlandse Zaken, blikte deze week tijdens een receptie op de Canadese ambassade in Washington terug op de saga. Ze erkende dat haar vertrek van de onderhandelingstafel en haar emotionele reactie een onderhandelingstactiek was. "De onbuigzame gesprekspartners met een schuldgevoel opzadelen" leek haar "de meest efficiënte manier" om de patstelling te doorbreken, zo berichtte The Globe and Mail.
"Het was echt belangrijk was om niet boos buiten te komen, want we wilden dat de Walen zich schuldig zouden voelen", zo blikte ze terug. "Je weet wel: 'Wij Canadezen, wij zijn zo goed, zo vriendelijk'... Dus het was eerder een verdrietige dan een boze toon die ik probeerde aan te slaan."
De truuk van de foor werkte wonderwel, aldus Freeland. Europese onderhandelaars begonnen haar prompt te smeken om naar de onderhandelingstafel terug te keren. "De volgende 24 uren begonnen alle Europeanen me op te bellen: 'Ga alsjeblief niet naar huis, het spijt ons, jullie hebben gelijk, we komen er wel uit'. En dat gebeurde uiteindelijk."
Magnette hecht weinig geloof aan de uitleg van Freeland. "Ik ging het verdrag niet ondertekenen opdat mevrouw Freeland zou ophouden met wenen", grapte hij op de Franstalige openbare omroep RTBF. De Waalse minister-president meent dat de Canadese het verhaal vooral opdist om zich te weren tegen de kritiek die haar emotionele verklaring uitlokte op het thuisfront. "Ze kreeg veel kritiek in Canada, ze heeft een tactiek gevonden" om deze kritiek te counteren, besloot hij.
