Dik twee jaar Europese schuldencrisis: een overzicht
De schuldencrisis waart al ruim twee jaar rond door Europa en het einde is nog niet in zicht. Hieronder een chronologisch overzicht.
Oktober 2009: De nieuwe Griekse regering maakt bekend dat het overheidstekort en de staatsschuld van het land veel hoger zijn dan door vorige regeringen werd beweerd.
December 2009: Kredietbeoordelaars waarderen de Griekse staatsschuld af. Speculaties over een mogelijk bankroet van het land nemen toe. De Griekse regering bezweert de problemen op te kunnen lossen.
Voorjaar 2010: De eurolanden en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) zeggen Griekenland een noodkrediet toe van 110 miljard euro, omdat de euro in gevaar dreigt te komen. In ruil voor de noodsteun kondigt Athene forse bezuinigingen aan.
Korte tijd later komen de EU-landen en het IMF met een tijdelijk noodfonds van 750 miljard euro om andere zwakke lidstaten bij te staan.
November 2010: Ierland klopt als eerste aan bij het net opgerichte noodfonds. Het land krijgt 67,5 miljard euro toegezegd.
Mei 2011: Portugal moet ook geholpen worden en krijgt uit het fonds 78 miljard euro beloofd. De leningen komen net als voor Ierland met voorwaarden. De landen moeten forse bezuinigingen en hervormingen doorvoeren.
Juli 2011: De angst voor uitzaaiing van de crisis naar grote landen als Italië en Spanje neemt sterk toe. De leiders van de eurozone houden een speciale top over de Griekse crisis en stemmen in met een tweede hulppakket van 109 miljard euro.
Oktober 2011: Bij een nieuwe 'cruciale' EU-top blijkt de nood in Griekenland opnieuw hoger dan gedacht. De eurolanden willen daarom een hogere bijdrage vragen aan private investeerders dan in juli is afgesproken.
Januari/februari 2012: Europa voert de druk op Griekenland steeds verder op. Om nog in aanmerking te komen voor noodsteun moet de Griekse economie drastisch worden hervormd en moet de schuldenlast van het land door afschrijvingen weer naar een houdbaar niveau. Speculaties over een mogelijk vertrek van Griekenland uit de eurozone blijken ook binnen de hoogste Europese kringen geen taboe meer.
Op de top van 20 februari wordt besloten Griekenland voor 130 miljard euro aan nieuwe noodleningen te verstrekken. Private investeerders moeten daarbij een groter verlies accepteren dan eerder werd afgesproken en ook centrale banken moeten een bijdrage leveren. Griekenland moet alle gemaakte afspraken op korte termijn omzetten in wetten en komt onder bijna permanent toezicht van de geldschieters.
Maart 2012: Griekenland slaagt er in om genoeg investeerders mee te laten doen aan de beoogde schuldverlichting. Een obligatieruil moet de schulden van Griekenland aan private investeerders met 107 miljard euro verlagen.
Mei 2012: De Griekse partijen die met Europa de reddingsplannen afsloten, verliezen fors. Partijen die openlijk de Europese afspraken afzweren, maken een opmars. Er kan geen nieuwe regering gevormd worden en op 17 juni volgt een nieuwe gang naar de stembus voor de Grieken.
9 Juni 2012: De banken in Spanje zuchten onder een diepe vastgoedcrisis. De Spaanse overheid kondigt aan een beroep te willen doen op het noodfonds om zijn banken overeind te kunnen houden. De eurolanden zeggen tot 100 miljard euro toe. Het geld gaat niet direct naar de overheid, maar naar een bankenfonds. Spanje krijgt geen extra bezuinigingsmaatregelen opgelegd door Europa. Wel krijgt de Spaanse financiële sector in ruil voor de steun "noodzakelijke beleidsvoorwaarden" opgelegd, maar die moeten nog worden uitgewerkt.
