EU maakt einde aan biefstukkenoorlog
Het Europees Parlement heeft formeel een einde gemaakt aan het 24 jaar oude handelsconflict met de Verenigde Staten en Canada over de import van met hormonen behandeld rundsvlees. Op het hoogtepunt van conflict kreeg de Europese Unie extra heffingen voor producten als Roquefort-kaas, chocolade en truffels aan de broek gesmeerd. Bilaterale onderhandelingen met de VS en Canada zorgden voor een doorbraak.
Groen-Europarlementslid Bart Staes, die het dossier al meer dan twintig jaar volgt, reageert opgelucht op het einde van het zware conflict. "Dit bewijst dat je consequent je eigen normen kan toepassen op ingevoerde landbouwproducten", zegt hij.
Het handelsgeschil gaat terug tot 1988. De Europese Unie stelde toen een verbod in op de import van rundvlees dat met hormonen is behandeld. De VS en Canada betwistten het verbod voor de Wereldhandelsorganisatie en kregen de toestemming om bijkomende heffingen op te leggen op Europese landbouwproducten. Voor zowel de Amerikaanse als de Canadese markt liepen de strafheffingen op tot bijna 90 miljoen euro (tegen huidige koersen).
De WTO oordeelde in het nadeel van Europa omdat onvoldoende was aangetoond dat het hormonaal behandelde vlees schadelijke effecten zou hebben voor de volksgezondheid of het dierenwelzijn. Naar het argument dat de Europese producenten door de extra heffingen werden geschaad, had de WTO geen oren.
Destructief handelsgeschil
Hoewel het conflict over het rundvlees slechts op een klein handelsvolume betrekking had, waren de gevolgen zeer groot. Na 1996 werd de export van Europees rund- en varkensvlees belemmerd, maar de VS voerde ook sancties in voor een hele waaier aan andere producten als Roquefort, truffels, geroosterd brood, sap, mosterd, chocolade en soep. Een klein handelsgeschil werd zo zeer destructief.
Omdat de Europese Unie geen verhaal kon halen bij de WTO gooide ze het over een andere boeg: bilaterale onderhandelingen met de VS en met Canada moesten voor een doorbraak zorgen. In 2003 kreeg de EU een extra wapen in handen toen aangetoond kon worden dat een van de hormonen die in die landen toegelaten werden, effectief schadelijk is. Uiteindelijk duurde het nog tot 2009 eer Europa en de VS een akkoord bereikten, in 2011 werd ook met Canada een overeenkomst gesloten.
"Win-winsituatie"
Beide akkoorden houden in dat de extra heffingen geleidelijk aan worden opgeheven, in ruil voor hogere Europese quota voor rundvlees uit de VS en Canada dat niet met hormonen is behandeld. "Het is een win-winsituatie: de handelssancties verdwijnen en in ruil creëren wij voor de nichemarkt van het niet hormonaal behandeld vlees een extra afzetmarkt", zegt Bart Staes.
Met de stemming in het Europees Parlement is groen licht gegeven aan de implementatie van beide akkoorden. Nadat het importverbod in 2009 al werd versoepeld, mag de VS voortaan jaarlijks 45.000 ton hormonenvrij rundvlees heffingvrij Europa invoeren, voor Canada gaat het om 3.200 ton. Dat de toegelaten hoeveelheid nu meer dan verdubbelt, vormt volgens Staes geen probleem. Het vlees dat van over de Atlantische Oceaan wordt ingevoerd, zal namelijk slechts een aandeel van 0,36 procent op de Europese rundvleesmarkt hebben.
