Hoe vrouwen moeten leven volgens IS

Trouwen vanaf je negende en vanaf dan leven in dienst van je man, bij voorkeur achter gesloten deuren. Leven in het kalifaat is niet bijster spannend voor een vrouw, als we het propagandadocument van de vrouwelijke al-Khanssaa Brigades moeten geloven waarover de BBC bericht. Zo weet iedereen meteen waar het ginder op staat.

IS publiceert propagandadocument voor vrouwen

'Vrouwen in de Islamitische Staat: Manifest en case study', zo titelt het bewuste Arabische document, dat al sinds 23 januari op jihadifora circuleerde. Het is nu voor het eerst vertaald door de Londense denktank Quilliam, die radicalisme onder de loep neemt. De vrouwelijke al-Khanssaa Brigades uit Irak en Syrië zijn de tekst beginnen rondsturen, voornamelijk met als doel vrouwen in Saoedi-Arabië en de Golfregio te overtuigen en rekruteren. Het was dan ook geen toeval dat het manifest werd vrijgegeven op de dag dat de Saoedische koning  Abdullah overleed.

Dat het document, geheel tegen de gewoonte van IS in, niet in het Engels werd vertaald, zegt veel over het doelpubliek, schrijft Quilliam in een voorwoord. "Dit manifest zal niet vertaald zijn omdat het beschouwd zal zijn als inefficiënt, misschien zelfs contra-intuïtief, om propagandistische doelen te bereiken bij een Westers publiek." De denktank vertaalde het dan ook net omdat die 'vrouwengids' heel wat antwoorden geeft en mythes onderuit haalt over de rol van vrouwen in het kalifaat.

Kanalen van prostitutie

Westerse meisjes en vrouwen die daar vooral veel avontuur hadden verwacht, mogen dat in ieder geval onmiddellijk van hun lijstje schrappen. Volgens het manifest is het legitiem voor meisje om te huwen vanaf haar negende, al trouwen "de meeste pure meisjes tegen hun 16de of 17de". Vanaf dan wordt voor hen een "sedentair" leven uitgestippeld, bij voorkeur onzichtbaar voor de buitenwereld, achter gesloten deuren. Van daaruit moet ze de werking van het kalifaat ondersteunen.

Buitenkomen mag enkel in drie types van omstandigheden: als ze theologie gaat studeren, als ze een vrouwelijke arts of lerares is, of - opmerkelijk - als ze door een fatwa gedwongen is om te vechten als de situatie hopeloos geworden, "zoals de vrouwen in Irak en Tsjetsjenië deden, met grote droefheid".

Het document valt de Westerse emancipatie van de vrouw scherp aan. Boetiekjes en schoonheidssalons zijn het werk van de duivel. En zelfs het leven van vrouwen in het streng conservatieve Saoedi-Arabië krijgt heel wat kritiek. Ze werken er naast mannen in winkels, staan zichtbaar op foto's op identiteitskaarten en gaan er naar de unief. De bijzonder conservatieve Saoedische televisiezenders worden beschreven als 'kanalen van prostitutie en corruptie'.

Het rijk van de man

In twee casestudies, over Mosoel en Raqqa, wordt vervolgens een utopisch ideaalbeeld geschetst van het leven van de vrouw in het kalifaat. Uiteraard geen woord over het behandeling van Yezidi-vrouwen of de handel in minderjarige meisjes. Slechts terzijde is er sprake van de bombardementen op Raqqa en andere IS-steden. Over de openlijke folteringen, terechtstellingen en onthoofdingen in de straten geen woord, laat staan over de recente executie van goed opgeleide vrouwen en de stenigingen omwille van 'overspel'.

Hoewel het document propagandamateriaal is, verduidelijkt het volgens denktank Quilliam wel mooi wat tot dusver verdoezeld is door vrouwelijke, Westerse jihadi's. Zowat 550 van de naar schatting 3.000 mensen die vanuit het westen naar Irak en Syrië zijn getrokken om zich aan te sluiten bij IS, zijn vrouwen. "Waar zij hebben opgesmukt hoe het is om te leven in het zogenoemde kalifaat, haalt dit document die sier weer weg." Huisvrouwen en moeders, dat moeten ze zijn. "De spannende en avontuurlijke zaken - thema's die het meest gebruikt worden door westerse rekruteerders die jonge meisjes naar IS willen lokken - behoren tot het rijk van de man."