Hoe westerse vrouwen door IS gelokt worden

Het extreme gedachtegoed van Islamitische Staat (IS) spreekt niet alleen mannen aan, ook westerse moslimvrouwen laten alles achter om mee te bouwen aan het kalifaat. Dr. Katherine Brown, docente Defence Studies aan het Londense Kings College denkt te weten hoe IS de bruiden voor hun strijders lokt. Wij vatten haar bevindingen samen.

Volgens Dr. Brown wordt in de analyses van jihadi-bruiden heel vaak verkeerdelijk gesteld dat ze de westerse waarden resoluut afwijzen. Het probleem is dat moslima's in het Westen voor een valse keuze worden gesteld: rechten en feminisme of traditie en geloof. Een combinatie van alles wensen is 'not done' in hun gemeenschap, en zou ook in de publieke opinie op onbegrip stoten, stelt Brown.

Het is net deze tweestrijd waar IS op zou inspelen. Ze stellen de status van de westerse vrouw in vraag en benadrukken onder meer de 'gevechten' rond body image, de verkrachtingscultuur, porno, racisme en de 'dubbele boeien' van huishoudelijk werk én een betaalde job. In schril constrast hiermee staat het feit dat ze helemaal niet opkomen voor de vrouw, aangezien die niet gelijkwaardig is aan de man. In een recent manifest staat letterlijk dat vrouwen hun huishoudelijke rol enkel en alleen overboord mogen gooien wanneer "de vijand haar land bedreigt, de mannen niet volstaan om het te verdedigen en imams een fatwa hebben uitgesproken."

Identiteit
De aantrekkingskracht van een huwelijk met een IS-strijder is de sterke identiteit die aan de verbintenis vasthangt. Trouwen is voor hen meer dan een private vereniging van twee mensen. De persoonlijke wensen worden verweven met bredere ideeën over een goed leven en een gemeenschappelijk doel. Wanneer jihadi-bruiden genoegen nemen met huishoudelijk werk, kinderen opvoeden en trouwen doen ze dat in het teken van de bouw van een nieuwe staat. "Vrouwen bouwen de mannen en mannen bouwen de Oemma (wereldwijde islamitische gemeenschap)", getuigt de vrouw van een Britse Syriëstrijder.

De status van een soort stammoeder van de Islamitische Staat in wording lokt vrouwen dan ook weg van de negatieve publieke sfeer waarin ze nu vaak vertoeven binnen Europa. "Jonge moslims worden constant gezien als een bedreiging. Ze voelen zich ongewenste buitenstaanders en moeten het vaak stellen met beperkte kansen voor hun toekomst. Ze worden monddood gemaakt door het huidige politieke klimaat. Vragen durven stellen maakt hen al bijna radicaal. Het is eigenlijk een 'self-fulfilling prophecy'. Dit alles drijft hen in de armen van de extremisten", aldus Brown.

Aanpak
Ze oppert dan ook om werk te maken van een beter begrip van de angsten en ambities van jonge moslimvrouwen en te werken aan een manier om islamofobie en discriminatie te overwinnen. "IS aanpakken zal veel meer vragen dan hun gedachtegoed counteren en meer macht geven aan politie en leger. Een geslaagd antiradicaliseringsprogramma heeft nood aan een open dialoog. Er moet ruimte zijn voor kritische en moeilijke vragen", besluit Brown.