"Japanners eten walvissen voor wetenschap stiekem op"
Officieel vangen de Japanners walvissen alleen voor wetenschappelijk onderzoek, maar milieuactivisten zeggen dat de grote zeezoogdieren gewoon worden opgegeten.
Er is in Japan zelfs een klein aantal restaurants die gespecialiseerd zijn in walvis. Het bestaan ervan wordt ten overstaan van westerlingen echter niet aan de grote klok gehangen, aldus de Amerikaanse krant Washington Post.
In Japan wordt al meer dan duizend jaar voor het vlees op walvissen gejaagd. De smaak lijkt volgens kenners op die van rendier of eland. Nu wordt voornamelijk vlees van de buik of van de staart gegeten. In de 19e eeuw waren nog 70 verschillende stukken walvisvlees gangbaar in de Japanse keuken, met speciale woorden voor bijvoorbeeld de tong. Van het buikvlees kan een soort gerookt spek worden gemaakt. Het staartvlees wordt veel gegeten als sashimi of tataki. Sashimi is, evenals sushi, rauw. Het wordt heel vers gegeten in dunne schijfjes. Tataki is een bereiding waarbij het voedsel, net zoals bij het roerbakken, maar heel kort op een sterke vlam wordt verhit. Het wordt met azijn gemarineerd, in dunne schijven gesneden en gekruid met gember.
Vroeger was het eten van walvis ook in Europa gangbaar, met name in Noorwegen en Denemarken. In Engeland werd na de Tweede Wereldoorlog, toen rundvlees nog op de bon was, 'whacon' gegeten als alternatief voor corned beef.
