Nieuw onderzoek ontdekt aanzienlijke impact van zonnecrème op zeeleven

Volgens een nieuw rapport is er dringend behoefte aan onderzoek naar de potentiële impact van zonnecrème op de zeeomgeving. De chemische verbindingen in zonnecrème die UV-stralen blokkeren, kunnen leiden tot verbleking en misvorming van koralen en tot een verminderde vruchtbaarheid bij vissen.

De wereldwijde zonnecrèmemarkt doet het goed met een verwachte verkoop die tot ongeveer 12,24 miljard euro kan oplopen tegen 2028, maar zonnecrème wordt in verrassend grote hoeveelheden in de oceanen afgespoeld. De studie stelt dat als de helft van de zonnecrème afspoelt en iemand gemiddeld 36 gram aanbrengt en dit na 90 minuten opnieuw doet, er op een strand met 1.000 bezoekers wel 35 kilogram zonnecrème in de zee kan belanden.

Het rapport, verschenen in het tijdschrift ‘Marine Pollution Bulletin’, bestudeerde meer dan 110 publicaties over zonnecrème, UV-filters en de milieu- en exotoxicologische impact. Volgens schattingen komt elk jaar tussen de 6.000 en 14.000 ton UV-filters vrij in koraalrifzones alleen.

Zonnecrème in zeesoorten

“Wat zorgwekkend is, is dat deze verbindingen in zonnecrème worden beschouwd als ‘schijnbaar duurzame verontreiniging’ vanwege hun voortdurende aanwezigheid in de zeeomgeving. We moeten begrijpen hoe deze chemicaliën in de zeeomgeving een wisselwerking hebben en of ze het potentieel hebben om in de voedselketen op te hopen”, zegt hoofdonderzoeker Anneliese Hodge, doctoraatonderzoeker aan het Plymouth Marine Laboratory en de Universiteit van Plymouth.

UV-filters zijn in de wereldwijde zeeomgeving gevonden, van drukke toeristische plaatsen tot meer afgelegen locaties zoals Antarctica. De stoffen in zonnecrème kunnen rechtstreeks in zeesoorten terechtkomen, zoals door zwemmen. Maar ook indirect via stranddouches of handdoeken die gebruikt zijn om lichamen bedekt met zonnecrème af te drogen.

Meer onderzoek is broodnodig

Naast de zee is UV-filtervervuiling ook ontdekt in landbouwpraktijken, wanneer gerecycleerd water van afvalwaterzuiveringsinstallaties wordt gebruikt als meststof. Deze verontreiniging beïnvloedt niet alleen gewassen, maar bereikt ook wateromgevingen via de afstroming van landbouwgronden.

Ondertussen blijken traditionele riool- en waterzuiveringstechnologieën zoals ozonisatie, een chemisch proces dat ozongas gebruikt om verontreiniging te verwijderen, niet doeltreffend om de toxiciteit van UV-filters te verminderen. Meer onderzoek in verschillende geografische regio’s en tests in verschillende levensstadia van het zeeleven worden aanbevolen in het rapport om het probleem van zonnecrème beter te begrijpen.

KIJK. Pas ontdekt koraalrif geeft wetenschappers hoop