Wanhopige Mouaz wilde naar Engeland zwemmen, maar verdronk
Wie was de 'wetsuitman' die in oktober op het strand van het Nederlandse Waddeneiland Texel aanspoelde? En hoe kon het dat er in Noorwegen een man in eenzelfde pak aan de kust werd gevonden? Een mysterie is opgelost. Dat wil zeggen: voor de helft, schrijven onze collega' van het Algemeen Dagblad.
Op 7 oktober vorig jaar staat Mouaz al-Balkhi (22) uit Syrië aan het strand van Calais. Over Het Kanaal varen de ferry's naar Dover. Daar wil hij naartoe, naar Engeland. Hij stuurt een whatsappje naar zijn oom die verborgen in een vrachtwagen de overkant haalde. "Ik kan Engeland zien liggen," appt Mouaz. "Morgen kom ik ook."
Maar Mouaz komt niet. En als zijn oom Badi hem de volgende dag belt, krijgt hij zijn voicemail. Met daarop een Arabisch liedje. Badi belt dag na dag, maar krijgt steeds weer dat liedje. Mouaz ouders, gevlucht uit Syrië en nu in Jordanië, worden ongerust. Waar is hun zoon gebleven? Maanden van onzekerheid kruipen voorbij.
Decathlon Calais
Wat de familie niet weet, is dat er op 27 oktober een wetsuit is aangespoeld op het strand bij het dorpje De Koog op het Waddeneiland Texel. Een zwart surfpak dat beschermt tegen onderkoeling, met menselijke resten erin. De persoon had donker haar en komt vermoedelijk uit Zuid-Europa, gist de politie. "Zoeken in de databank van vermiste personen op zee leverde niets op," zegt woordvoerder Ed Kraszewski van de Landelijke Eenheid van de politie. Het onbekende lichaam krijgt de bijnaam 'de wetsuitman'. "We ontdekten dat het pak bleek gekocht in een Decathlon in Calais, Frankrijk."
Niet professioneel
Op dezelfde kassabon gingen nóg een identitiek surfpak, plus twee duikbrillen, twee snorkels, flippers en twee sets handpeddels over de toonbank. Het is geen combinatie van spullen die professionele duikers gebruiken. De pakken zijn geschikt voor een watertemperatuur tot 16 graden, de Noordzee is op dat moment 6 graden kouder. "Zouden het vluchtelingen kunnen zijn geweest die naar de overkant wilden komen?", vraagt Kraszweski zich af. Maar het spoor loopt dood.
Tot in januari van dit jaar nog een man in een wetsuit aanspoelt in Lista, aan de zuidelijke kust van Noorwegen. De Noren kunnen er weinig mee, het lichaam is ver vergaan. Via Interpol belanden de gegevens in Nederland. Het Noorse surfpak blijkt ook gekocht in Calais. "Maar behalve dat leverde het geen nieuwe informatie op," zegt Kraszewski.
Noorse reporter
Dan gaat de Noorse journalist Anders Fjellberg speuren. De reporter van Dagbladet wordt geïntrigeerd door de vondst aan de Noorse kust en komt naar Texel. Daarna reist hij door naar Calais. Daar, in The Jungle, de plek waar duizenden migranten hun kans afwachten om op een vrachtwagen naar Engeland te springen, gaat hij in april op zoek.
Kent iemand twee mensen die in oktober van plan waren naar de overkant te zwemmen? Die zo wanhopig waren dat ze de 33 kilometer tussen Frankrijk en Engeland op die manier wilden overbruggen? Als Fjellberg de hoop bijna heeft opgegeven, komt hij in contact met Badi, een Syriër in Bradford, Engeland, die op zoek is naar zijn neef die sinds 7 oktober vermist is.
Het laatste levensteken van de neef klonk uit Calais toen hij meldde dat hij desnoods naar Engeland zou zwemmen. "Doe dat niet," appte zijn oom terug, schrijft Fjellberg. "Het is als de Bosporus: je kunt de overkant zien, maar je kunt er niet overheen zwemmen."
Een identiteit
Zijn neef, zegt Badi, heet Mouaz. Hij is met zijn familie vanuit Syrië naar Jordanië gevlucht. En van daaruit alleen verder: via Turkije en Algerije naar Libië, dan op een bootje de Middellandse Zee over, via Italië eerst naar Duinkerken en later naar Calais. Einddoel: Engeland. Omdat zijn oom daar een verblijfsvergunning heeft gekregen en Mouaz er hoopt te kunnen studeren.
Via de Noorse journalist komt de Nederlandse politie in contact met de familie van Mouaz, die dna wil afstaan. Kraszewski: "Er was geen match met het lichaam dat in Noorwegen was gevonden. Wel met het lichaam op Texel." Na acht maanden krijgt de mysterieuze 'wetsuitman' een identiteit. De restanten van het lichaam dat ligt begraven op Texel, onder een bordje met NN (Nomen Nescio, naam onbekend) zijn van Mouaz al-Balkhi.
Wisten de twee in het wetsuit dan niet dat het Kanaal alleen voor zeer getrainde zwemmers haalbaar is? De afstand is groot, de stroming is sterk.
Gevaren
In Frankrijk zegt Françoise Lavoisier van de vluchtelingenhulporganisatie SALAM dat bijna geen enkele migrant zich aan de zwemmarathon waagt. Velen zijn via de Middellandse Zee hierheen gekomen, ze kennen de gevaren.
Van wie het in Noorwegen aangespoelde lichaam is, is nog steeds onbekend. Het is nu aan de familie van Mouaz in Jordanië, om te beslissen wat er gebeurt met zijn graf op Texel.
