Witte Huis bevestigt gebruik chemische wapens in Syrië
Er bestaat geen twijfel meer dat het regime van president Assad chemische wapens heeft gebruikt in het Syrische conflict. Ook saringas werd ingezet, meldt het Witte Huis. In het verleden doken al indicaties op, maar harde bewijzen waren er tot nog toe niet. Bij simpel contact met de huid is dit gevaarlijke zenuwgas al dodelijk. "Voor president Obama liggen de kaarten nu helemaal anders", klinkt het in een mededeling van het Witte Huis, dat intussen militaire hulp heeft beloofd aan de opstandelingen in Syrië.
Concreet zou het regime in Damascus op relatief kleine schaal chemische wapens hebben ingezet, wat tot op vandaag zo'n honderd à honderdvijftig mensenlevens heeft gekost. "En dan hebben we ze meer dan waarschijnlijk nog niet allemaal geteld", aldus Ben Rhodes, adviseur op het vlak van nationale veiligheid. Dat ook de oppositie er gebruik zou hebben van gemaakt, is heel wat minder zeker.
"Rode lijn"
President Barack Obama zei eerder dat het gebruik van chemische wapens voor hem een "rode lijn" betekent in het conflict.
"Voor Obama liggen de kaarten nu helemaal anders", klinkt het in een mededeling. "Het aantal doden door chemische wapens mag dan misschien wel een kleine fractie uitmaken van de totale eindbalans (al zeker 93.000 slachtoffers; nvdr), er zijn nu wel internationale normen geschonden die al decennialang gelden. Simpel gesteld: het Assad-regime moet er zich van bewust zijn dat door hun acties wij nu de steun aan de oppositie gaan opvoeren. En deze inspanningen zullen blijven toenemen."
Wapenleveringen
Het Witte Huis heeft vandaag al een nieuw pakket maatregelen aangekondigd tegen Syrië. Een onderdeel is dat president Obama voor het eerst officieel militaire hulp heeft geautoriseerd aan de opstandelingen in Syrië. Wat de wapenhulp precies behelst, is nog onduidelijk. Over een zogenoemde no-fly zone boven het land zou nog geen beslissing zijn genomen.
De Amerikaanse regering wil de rebellen in Syrië, waaronder het aan al-Qaida gelieerde al-Nosra Front, militair ondersteunen nu ze over "bewijzen" zegt te beschikken dat het regime van Bashar al-Assad een dodelijk gifgas zou ingezet hebben. Dat wekt herinneringen op aan Obama's voorganger George W. Bush, die de Anglo-Amerikaanse invasie van Irak in maart 2003 onder andere, maar vooral, motiveerde door te verwijzen naar de "massavernietigingswapens" (WMD's) waarover de later geëxecuteerde Iraakse leider Saddam Hoessein zou beschikken. Saddam, aldus de VS, had ook de intentie die WMD's in te zetten. De twijfels over die stelling werden later bewaarheid: er viel geen massavernietigingswapen te bespeuren in Irak. Op dat moment waren echter al andere redenen voor de invasie en bezetting gegeven, waaronder de poging om het land "op het spoor van de democratie" te zetten.
Onweerlegbaar bewijsmateriaal
In februari 2003 legde VS-minister van Buitenlandse Zaken Colin Powell in de VN-Veiligheidsraad zogenaamd onweerlegbaar bewijsmateriaal voor dat Bagdad aan een WMD-arsenaal werkt en de VN-wapencontroleurs systematisch een rad voor ogen draaide. Washington eiste van Irak een negatieve bewijsvoering: aantonen dat het niet over WMD's beschikt.
Foute en onbewezen analyses
Onder andere een onderzoekscomité van de VS-senaat kwam in een juli 2004 gepubliceerd rapport tot de conclusie dat de WMD-rechtvaardiging voor de oorlog tegen Irak, die honderdduizenden doden eiste, berustte op foute en onbewezen analyses van de geheime dienst. Wapeninspecteurs van de VS bevestigden later, geen enkel massavernietigingswapen in Irak te hebben gevonden. In september 2005 bestempelde Powell zijn optreden voor de VN als een "schandvlek" in zijn carrière.
Eerste Golfoorlog
Het Irak van Saddam had zich na de Golfoorlog van 1991 volledig van zijn chemisch en biologisch wapentuig ontdaan. Daarvoor beschikte het regime wel over WMD's, die onder andere werden ingezet in 1988 in Halabja, waar gifgas honderden Koerdisch-Iraakse doden eiste. In die periode was echter de Eerste Golfoorlog tussen Iran en Irak (1980-1988) nog bezig. In dat conflict bezorgde de VS de vijand Iran wel wapens (Iran Contragate), maar steunde Washington het regime van -toen nog bondgenoot- Saddam.
