Senaat roept overheden op om tandje bij te steken inzake vrouwenrechten
De federale regering en de deelstaten moeten een Nationaal Actieplan opstellen tegen de loon- en loopbaankloof. Het actieplan tegen Geweld op Vrouwen moet uitgebreid worden tot seksueel en psychisch geweld en om de gelijke deelname in de besluitvorming te bereiken moeten structurele maatregelen veralgemeend worden. Dat zijn enkele van de aanbevelingen uit het informatieverslag over de toepassing van het actieplatform van de Wereldvrouwenconferentie van Peking in 1995, dat morgen door de plenaire Senaat besproken wordt.
Sinds de conferentie van Peking werd er in België een aanzienlijke vooruitgang geboekt, maar toch blijven er significante ongelijkheden tussen mannen en vrouwen, onder meer in de tewerkstellinggraad, de pensioen- en loonkloof, de vertegenwoordiging in de uitvoerende macht en het bestuur van bedrijven. Ook wordt het verbaal geweld en seksisme nog te veel gebanaliseerd en ligt het aantal geregistreerde verkrachtingen nog steeds boven de 3.000 per jaar. Bovendien dienen zich ook nieuwe uitdagingen aan door onder meer de impact van de crisis, de vergrijzing en de kwetsbaarheid van vrouwen met een migratieachtergrond.
De Senaat ziet zich als spil van de monitoring van gendergelijkheid en engageert zich om op geregelde tijdstippen de uitvoering van de aanbevelingen uit het informatieverslag over Peking +20 op te volgen. Op het uitvoerende niveau dringen de senatoren aan op de oprichting van een Interministeriële Conferentie (IMC) die aandacht heeft voor de beleidscoherentie rond gendergelijkheid.
De Senaat schuift een aantal prioriteiten naar voren. Zo moet er een Nationaal Actieplan tegen de Loon- en Loopbaankloof komen voor een globale en gecoördineerde aanpak door de federale overheid en de deelstaten. Het Nationaal Actieplan tegen Geweld op Vrouwen moet naast partner- en interfamiliaal geweld ook aandacht hebben voor seksueel en psychisch geweld, en voor risicogroepen.
In de commissie werd lang gediscussieerd over een gelijke deelname van mannen en vrouwen in de besluitvorming. "Uit ervaring is gebleken dat quota effectief zijn als ze goed ontworpen zijn, met concrete kwalitatieve objectieven, een tijdlijn en sancties. Ook streefcijfers zijn effectief voor het bereiken van dit doel als ze deel uitmaken van een geïntegreerde strategie met een tijdlijn, en worden opgevolgd en bijgestuurd indien nodig".
