"Acteurs denken dat ze bij elke film het wiel opnieuw hebben uitgevonden"

Het is een vraag die steevast terugkeert tijdens interviews: "Wat heb jij gemeen met jouw personage?" Het is John C. Reilly die tijdens de personferentie van 'Wreck-It Ralph' een doodeerlijk antwoord geeft: "Acteurs geloven graag dat ze telkens wanneer ze een personage spelen, het wiel opnieuw hebben uitgevonden. Maar wij zijn ook maar gewoon mensen." Dit is wat Reilly, Sarah Silverman en regisseur Rich Moore op Comic-Con te vertellen hadden.

"Wat waren jullie favoriete videospelletjes als kind?"

Reilly: "Ik zat in het testpubliek voor Space Invaders. Ik kan me herinneren dat dit het eerste spelletje was dat geen pinball game was. Ik heb daar heel veel geld aan gespendeerd, in de vorm van kwartjes, natuurlijk. Maar ik heb een gezin nu, dus heb ik niet meer zo veel tijd om videospelletjes te spelen."

Silverman: "Ik was helemaal weg van Pitfall. En Joust en Centipede vond ik ook heel leuk."

Moore: "Ik zou Pac-man zeggen, maar wel eentje waar je bij kan gaan zitten."

"John, heb jij iets gemeen met Ralph en de andere personages die je in het verleden hebt gespeeld?"

Reilly: "Het is zo dat acteurs graag geloven dat ze telkens wanneer ze een personage spelen het wiel opnieuw hebben uitgevonden. Maar wij zijn ook maar gewoon mensen, wij geven hen ons lichaam, ons bewustzijn en onze levenservaringen. Ik denk dat er een aantal kwaliteiten zijn die ik mijn personage geef, ja."

"Kan je ons iets meer vertellen over de portie geweld in 'Wreck-It Ralph'?"

Moore: "Ik denk dat het onmogelijk zou zijn om een film over videospelletjes te maken, zonder dat daar enige vorm van geweld - zoals we die in videospelletjes te zien krijgen - in zou zitten. Maar de film heeft een PG-rating, dus we hebben onszelf limieten moeten opleggen. Al is er wel een scène waarin een hart wordt uitgerukt."

Reilly: "Een zombiehart."

Moore: "Het zou onmogelijk zijn om een schietspelletje te spelen zonder te schieten, nietwaar? Dus je gaat dat soort geweld wel te zien krijgen. Het voelt op geen enkel moment aan alsof we er té veel geweld in hebben gestopt. Ik denk dat we dat goed gedaan hebben. Ja, er is geweld maar het is en blijft een familiekomedie."

"Het lijkt wel alsof iedereen weer nostalgisch is over de 8-bitspelletjes. Waarom denk je dat deze spelletjes plots opnieuw populair zijn?"

Moore: "Het is dezelfde nostalgie die mensen uit de jaren '50 en '60 hadden bij de eerste animatietechnieken uit de jaren '20 en '30. Dat was de eerste stap in de richting van de videospelletjes die we vandaag de dag kennen. Dit is hoe videogames er uit zagen toen ze nog in hun kinderschoenen stonden. Nu zijn ze eindelijk 'volwassen' geworden. Ze zijn zo realistisch. Je voelt dat daar veel geschiedenis achter zit, kijk maar naar de tijd waar ze zoveel plezier beleefden aan die doodeenvoudige spelletjes. Ik denk dat dit het ideale moment is om deze film te maken. Ik denk niet dat we dezelfde respons van de fans gehad zouden hebben als we de 'Wreck-It Ralph' tien jaar geleden hadden uitgebracht. Het zou niet dezelfde snaren geraakt hebben als nu."

"John en Sarah, vinden jullie het leuk om de stem van een personage voor jullie rekening te nemen? Vinden jullie deze vorm van acteren gemakkelijker dan liveaction films?"

Silverman: "Je kan in je trainingspak naar de studio komen, maar je voelt je daardoor niet minder goed. Het is juist moeilijk omdat je die emoties op de juiste manier moet zien over te brengen, zonder dat daar iets visueels aan te pas komt. John is een 'echte' acteur, dus konden we elkaar gewoon in de ogen kijken tijdens de opnames. Dat vond ik heel cool. Alles wat jij doet, wordt beïnvloed door wat de andere acteurs doen. Dat is waarom Disneyfilms fucking meesterwerkjes zijn wanneer ze uitkomen!"

Reilly: "Toen ik nog op de schoolbanken zat, deden we van die acteeroefeningen waar ze jouw hele lichaam met stof bedekten en ze enkel jouw voeten lieten zien. Dan zeiden ze 'Oké, improviseer nu een scène waar je enkel je voeten mag gebruiken en waar je niets mag zeggen en geen enkel geluid mag maken.' Dat klinkt een beetje onnozel natuurlijk, maar je zou er van staan kijken hoeveel je kan overbrengen door enkel je handen of voeten te gebruiken. Hetzelfde geldt voor voice-overs.  Je steekt alles wat je bij liveaction films zou gebruiken in je stem. Ik betrapte mezelf er op dat ik onbewust geluidseffecten er aan toevoegde, maar dan zei Moore: 'John, die geluidseffecten worden er achteraf bij gemonteerd. Die 'swoosh' hoeft er echt niet bij, hoor.' Het is niet omdat je enkel jouw stem gebruikt, dat jouw lichaam niet meewerkt."

"Rich, hoe heb je de rechten verkregen van de bekende personages uit de videospelletjes?"

Moore: "We wisten al vanaf het begin dat, als we een film over videospelletjes zouden maken, we geen heleboel nieuwe of 'nep'-personages konden maken. We wilden de echte typetjes uit echte spelletjes, zodat het echter aanvoelde. We stopten de personages die wij leuk vonden vervolgens in grappige of dramatische situaties. We zijn daarna bij de juiste mensen gaan aankloppen en gaan vragen of we ze in onze film mochten gebruiken. Het was een proces van relaties opbouwen met de andere studio's en altijd heel eerlijk zijn over de manier wij de personages wilden gebruiken en waar de film om draaide. Dat was verrassend genoeg gemakkelijker dan we dachten. Het was helemaal niet zo moeilijk omdat de mensen het juist leuk vonden dat ze deel mochten uitmaken van 'Wreck-It Ralph'."