Silvy De Bie openhartig: "Zit van mijn 30ste aan de botox"

Wie Silvy De Bie (33) zondag in tranen zag doorstoten tot de finale van Eurosong, met de ballad 'What's the time in Tokyo?', was even de kluts kwijt. Want Silvy De Bie, was dat niet dat zangeresje dat zich de voorbije jaren alleen maar voortbewoog op dance? Welja, dat wàs ze. "Maar die tijd is voorbij", zegt de blonde schoonheid die als kindsterretje door het leven ging als Silvy Melody. "Ik ben niet langer die onzekere seut, ik durf nu mijn ziel bloot te leggen." En of ze trefzeker in haar schoentjes staat. "Ik wil en zal Eurosong winnen. Mijn valies voor Kopenhagen staat al klaar", zegt ze in een erg openhartig interview in Het Laatste Nieuws.

HLN: Het was moeilijk om onbewogen te blijven bij die brok in je stem en de traan die je liet. Waarom was je zo geëmotioneerd? Na je vertolking moest er zelfs een zakdoek aan te pas komen.
Silvy: "Ik vind 'What's the time in Tokyo?' een heel mooi nummer. Ook qua tekst. Ik herken er mij in. Ik heb dan wel geen ervaring met lange-afstandsrelaties - en daar gaat dat lied over - maar ik had wel ooit een relatie met iemand die ik heel weinig zag. Aan hem moest ik zondag denken. En aan mijn grootvader die een paar jaar geleden is gestorven en die ik miste toen ik mijn liedje stond te zingen. Hij was mijn God. 'Eindelijk word ik nu een beetje serieus genomen', zat ik maar te denken. Het liefste wat ik wil, is dat mijn dochter later kan zeggen: 'Mijn mama was een straffe madam, mijn mama is een voorbeeld voor mij geweest.'"

Waarom vind je dat je nu pas serieus wordt genomen?
"Omdat ik daar toch maar stond, met zo'n gevoelig nummer. Al die jaren dat ik dance zong met Sylver, ben ik niet echt voor vol aangezien. Muzikaal was dat ook altijd maar hetzelde en ik werd er op de duur onzeker van. Dat is ook waarom ik uit Sylver ben gestapt. Ik wou laten zien dat ik méér kan. Ik zing tegenwoordig in de musical Peter Pan en toen ik daarvoor audities deed, kreeg ik zo'n goeie reacties dat ik dacht: 'Eigenlijk kan ik wél goed zingen en vocaal meer aan dan ik wist.'"

Hoe ijdel ben jij?
"Heel. Ik zit al van mijn 30ste aan de botox."

Pardon? Jij hebt dat toch helemaal niet nodig?!
"Oh, jawel! Ik ben met botox begonnen toen ze in Duitsland, tijdens opnames van videoclips met Sylver, opmerkten dat ik mijn hoofd niet de hele tijd zo mocht fronsen. Maar als ik zing, dan is dat één en al frons bij mij. Het is dat ik dat zelf niet mooi vind, al die rimpels. Daarom laat ik mijn voorhoofd om het half jaar botoxen. Ik voel me daar gewoon veel beter bij."

Blijft het daar bij?
"Aan mijn lippen zou ik nooit iets laten doen. Die zijn vol genoeg. Maar ik ben wel van het principe: als het begint te hangen, waarom het dan niet omhoogtrekken als het kan? Ik doe daar niet moeilijk over. Ik sta op een podium, hé. En: ik moet ooit wel nog van straat geraken!" (lacht)

Sylvie De Bie praat verder nog erg open over haar mislukte relaties,  over haar gemiste kans bij muziekgoeroe Clive Davis, over haar annus horribilis vorig jaar, over haar geloof en over one-nightstands.
LEES HET ALLEMAAL IN HET VOLLEDIGE INTERVIEW VANDAAG IN HET LAATSTE NIEUWS, OOK VERKRIJGBAAR IN DIGITALE VERSIE