Adios Barça! Bayern nieuwe koningen van Europa na 4-0 demonstratie
Kon Barcelona aan de pletwals van Bayern München weerstaan, was de vraag voor de heenmatch van deze halve finale op het kampioenenbal. Het antwoord luidt even duidelijk als ontluisterend: neen. Met 4-0 kregen de Catalanen slaag en dat was niet eens overdreven. Messi stond wel in de basis, maar leek nooit zichzelf en kwam er niet aan te pas. Ook andere Barça-sterren waren helemaal nergens. Wat een verschil met het energieke en oersterke Bayern, dat Müller (2), Gomez en Robben zag scoren. Het einde van een tijdperk, lijkt het wel. De macht ligt niet langer in Catalonië, wel in Beieren.
Vergeef het ons echter als we niet wild worden van dat voetbal van Bayern. Alles is zo schrikwekkend goed op elkaar afgesteld dat het nog amper leuk is om te zien. Als elf alfamannetjes liepen de Zuid-Duitsers werkelijk overal. Zelfs Ribéry en Robben, die bij respectievelijk de Haantjes en Oranje toch niet meteen in het tactische keurslijf passen, voeren hun defensieve opdrachten uit alsof hun leven ervan afhangt. De keren dat ze de bal heroverden op eigen helft, waren niet op één hand te tellen. Even hijgen, om er dan weer voluit tegenaan te gaan. Tandwieltjes in een minutieus afgesteld radarwerk. Frivoliteit ten dienste van het geheel. Modern voetbal, heet dit dan. De triple -Meister, DFB Pokal en Champions League- ligt alvast binnen handbereik.
En dan zijn er nog die oerdegelijke Duitsers die er elke week staan: Müller, misschien wel de beste man op het veld en betrokken bij alle vier de goals (bij de 3-0 van Robben blokte hij Alba foutief af), en Schweinsteiger. Lahm ook. Neuer in doel. Gomez, met zijn onmiskenbare neus voor goals. En dan is Kroos nog gekwetst. En de Kroaat Mandzukic geschorst. Achterin heersten Boateng en gewezen Rouche Dante, die met zijn kopkracht ook aanvallend voor brokken zorgde en een prima sliding in huis had om Messi van de gelijkmaker te houden. Neen, tegen dit Bayern valt echt niets te beginnen hoor. Afwachten wat Mourinho met Real, waarvan we toch mogen veronderstellen dat ze Dortmund opzij zetten, hier in de finale tegenover zet. Een laatste kunststukje met de Koninklijke, Mou?
Waar Bayern dit seizoen een opmerkelijk groeiproces doormaakt en verder bouwt na de twee verloren Champions League-finales in drie jaar, zit Barcelona in een -relatieve- staat van verval. Kampioen in de Primera Division en halve finale in de CL, dat wel. Maar alleen bij gratie van een goddelijke Messi. En als een duidelijk niet fitte 'Vlo' afwezig geeft -mag het eens?- staat er niet meteen iemand op. Zo was het tegen Milan en PSG al met de hakken over de sloot. Waar waren ze vanavond, de Xavi's, de Sergio's, de Iniesta's? Bleek zoals zijn bijnaam, die laatste, hopelijk voor die eerste twee slepen ze -als we de medische staf mogen geloven- al een tijdlang vervelende blessures met zich mee. Opvallend hoe het leek alsof een metronoom als Sergio Busquets vanavond gewoon niet meedeed.
Bovendien wordt het ook tijd voor een sterke trainer met z'n eigen ideeën, in plaats van een brave kopie van Guardiola. Tactisch was Barça zeker in aanvallend opzicht nergens. Er zullen stevige knopen moeten doorgehakt worden in de bestuurskamer van Camp Nou, wil FC Barcelona ook de komende jaren in de absolute top meedraaien. Om die nakende heerschappij van de Beierse trots niet te lang te laten duren. Te veel van die Lederhosen, neen, dat hoeft voor ons echt niet.
