Dodelijk Real schiet kolossale kraters in Beierse afweer: 0-4!
Real Madrid speelt op 24 mei de finale van de Champions League in Lissabon (Estadio da Luz), de bakermat van recordman Ronaldo. 'Los Galacticos' leverden een koninklijke eerste helft af in de Allianz Arena van titelverdediger Bayern München, waarin het tot drie keer toe een krater van jewelste sloeg. Ramos met twee kopballen op een standaardsituatie en een (zoveelste) meesterlijke omschakeling langs B(ale)B(enzema)C(ristiano) legden de match snel in een onverwachte, maar definitieve plooi. Net voor het einde zorgde Ronaldo met zijn 16e in deze jaargang voor de 0-4. 0-5, nul-vijf, in totaal. In de eindstrijd wacht Real een Spaans onderonsje met stadsgenoot Atlético Madrid of een blij (humhum) weerzien met ex-trainer José Mourinho en diens falanx Chelsea. La Decima is in zicht.
Recordman Ronaldo
Had u deze pandoering voor Bayern München verwacht? Kom nou, neen toch. Maar kijk: het sterrenensemble wandelde in deze clash der verschillende speelstijlen met de prut nog in de ogen het veld op en keek toe hoe Ronaldo en co er snel een einde aan maakten. Onwaarschijnlijk. Ramos, voorwaar, kopte twee keer raak op een stilstaande fase: eerst na een meesterlijke corner (dito afleidingsmanoeuvre Ronaldo), nadien met wat geluk op een inzet van Di Maria. Telkens kon een slappe Neuer vissen.
En nog was het niet voorbij. Terwijl Robben en Ribéry zich nog maar net hadden gekeerd, lag de bal opnieuw in het mandje. In een paar tikken het hele veld over. Benzema naar sneltrein Bale, Bale naar scherpschutter Ronaldo en Ronaldo met zijn vijftiende in deze Champions League-campagne. Een record, dat later nog zou aangescherpt worden tot zestien. Hop 0-3 aan de rust ondanks 63 procent balbezit voor de thuisploeg. Ancelotti glom van trots. Ook grondlegger José Mourinho zal daar ongetwijfeld genoten hebben.
Xabi Alonso mist finale
De tweede helft bleek overbodig. Bayern met de moed der wanhoop, maar al snel beseffend dat de bus in het Real-doel geen meter zou opschuiven. Een aansluitingstreffer kwam er niet, een vierde voor Real wel. Ronaldo mikte een vrije trap onder de muur en werkte met die 0-4 de grootste Europese thuisnederlaag van de Duitsers ooit in de hand. Geniaal. Het enige smetje op de indrukwekkende prestatie van Real Madrid was de gele kaart voor Xabi Alonso. De middenvelder ging bij een 0-3 stand iets te driest in en mist zo de finale in Lissabon. Sneu.
Real Madrid is al sinds 2002 op zoek naar een tiende Europese hoofdprijs. La Decima. Real won de Europa Cup 1 in 1956, 1957, 1958, 1959, 1960 en 1966 en in 1998, 2000 en 2002 waren ze de beste in de Champions League, de opvolger van de Europa Cup 1. Drie keer stonden ze in een dergelijke finale in het verliezende kamp.
