Mbokani bezorgt Anderlecht eerste thuiszege in negen jaar
Anderlecht weet opnieuw wat winnen is in de Champions League. Bijna zeven jaar na zijn laatste zege op het kampioenenbal - op een thuisoverwinning was het nog twee jaar langer wachten - heeft paars-wit nog eens de scalp van een topclub beet. Al geldt voor het kwakkelende Zenit Sint-Petersburg eerder het etiket 'tobclub'. De Russische miljonairs beten met 1-0 in het Brusselse zand, een prachtgoal van de gemaskerde Mbokani vormde de prelude voor een fel bejubelde RSCA-triomf. Geloof het of niet: binnen twee weken staat tegen AC Milan in het Vanden Stock-stadion de tweede plaats in de groep op het spel.
Het moet daarstraks rond de klok van achten geweest zijn dat ons plots visioenen overvielen van ene Ralf Edström. Voor de jongere generatie: een Zweedse spits van 1m91, die in België zo'n dertig jaar geleden furore maakte bij Standard. Edström was bij ons weten de eerste speler op de Belgische velden die aantrad ondanks een neusbreuk. "De man met het masker", titelden kranten en weekbladen in vette letters - van internet stond zelfs de wieg nog niet klaar - na een door Standard met 0-2 gewonnen uitduel bij Antwerp. U had de foto's moeten zien van die windels op en rond het reukorgaan van de Zweedse reus.
Strooptocht
Dertig jaar na de man is er nu ook de god met het masker. Zijn naam: Dieumerci Mbokani, voor de heren van de UEFA ook de dag van vandaag nog altijd 'Dieudonné' geheten. Ruim een kwartier was weggetikt in het Astridpark toen De Gemaskerde aan zijn strooptocht begon. Een onhandige Rus en Kljestan dienden als tussenstation, de afwerking met het stiftertje was subliem. Anderlecht jubelde om zijn eerste CL-goal in deze campagne, 'Dieu' grijnsde even door zijn kijkgaatjes.
Witsel
Wat volgde, was vijf kwartier nagelbijten, al moet gezegd dat Zenit de hectiek ín het Brusselse strafschopgebied tot het absolute minimum beperkte. Vóór de 1-0 dreigden Lombaerts en Semak, daarna moest Proto nauwelijks de handen uit de mouwen steken. Het enige Russische gevaar kwam van volksvijand nummer één in het Vanden Stock-stadion. Axel Witsel, tot groot jolijt van de tribunes al vroeg met geel genoteerd, zag Proto uitstekend redding brengen bij een lage knal. Voor de rest was het bij de Russen huilen met de pet op. Misverstanden stapelden zich op, oeverloos gedraaf leidde nergens naar, op de bank zonk coach Luciano Spalletti diep weg in zijn jas.
Meesterlijke Kouyaté
Het Russische geknoei mag de aandacht niet afleiden van de prestatie van Anderlecht. Kouyaté dirigeerde op meesterlijke wijze de defensie, Biglia vormde het ideale rustpunt op het middenveld en ging zelfs een paar keer succesrijk de solotoer op. De jonkies Praet en Bruno deden ervaren ratten als Anyukov en co naar adem happen. 'Jova' hield het dit keer low profile, hij was nuttig zondermeer. En dan was er natuurlijk nog De Gemaskerde, die in zijn eentje constant drie man aan de praat hield.
Iakovenko treft lat
Anderlecht dus in zeer goeie doen, al werd onze-medemens-de-hartlijder geen rustig wedstrijdslot gegund: de ingevallen Iakovenko trof van dichtbij de lat. Een laatste Russische vrije trap stierf uit in de Brusselse defensie, waarna de Franse ref Gautier paars-wit verloste van negen jaar woestenij. Niemand die het voor de start van deze Champions League-campagne voor mogelijk hield, maar op 21 november strijdt Anderlecht tegen AC Milan voor de tweede plaats in groep C.
