Deze moeder was allergisch voor haar ongeboren (!) zoon

Wie zwanger is, verwacht zich aan allerlei kwaaltjes gaande van misselijkheid tot vermoeidheid en rare 'goestingskes'. Maar wat de Britse Dayle Byrom meemaakte tart alle verbeelding: zij ontwikkelde een allergische reactie voor haar eigen kind, terwijl hij nog in haar buik woonde. Gevolg: een flinke zoon, en littekens voor het leven.

Dayle ontwikkelde een brandende uitslag over haar hele lichaam terwijl ze zwanger was van haar zoontje Jacob. Het begon toen ze zo'n 20 weken zwanger was en werd met de dag erger. Op 30 weken bereikte de uitslag een hoogtepunt.

"Mijn huid stond in brand. Elke aanraking betekende pijn. Ik kon niet zitten of liggen, ik kom me niet stilhouden. Alles jeukte en ik kon alleen maar huilen. Het voelde alsof iemand mijn huid probeerde af te stropen." (bekijk de foto's hier)

Om de schade te beperken probeerde de 20-jarige moeder handschoenen te dragen, maar zelfs dat kon haar niet tegenhouden. "Ik kon alleen maar denken aan krabben, het was het enige dat ik deed. Alledaagse taken kreeg ik niet afgewerkt."

Ook het mentale effect was niet te onderschatten: "Het voelde alsof mijn eigen lichaam de zwangerschap niet aanvaardde. Ook al was het al te ver in de zwangerschap, ik heb mijn man Tom gesmeekt om een abortus. Ik wilde gewoon weg uit de situatie, ik kon niet meer helder denken. Op den duur had ik spijt dat ik ooit zwanger was geworden."

De ene dokter na de andere werd bezocht, maar niemand kon een oplossing bieden aan de allesoverheersende jeuk en pijn. "Er werden mij verschillende soorten antihistamine crèmes voorgeschreven maar niets maakte ook maar een verschil uit. Ik heb tien dokters gezien, maar niemand kon me helpen."

Na de geboorte van Jacob op 6 mei van dit jaar, werd de jongedame doorgestuurd naar een dermatoloog die wél een idee had wat de jeuk kan verklaren: een zeldzame allergie voor het testosteron dat haar toen nog ongeboren zoon al produceerde. Nochtans had ze geen geschiedenis van allergieën en is na uitgebreide testen niets gevonden.

"Er zijn nog vrouwen die hieraan lijden, maar de dermatoloog en andere dokters hadden nog nooit een geval gezien zo erg als het mijne. Meestal zijn het vrouwen die bevallen van jongetjes."

Maar het moeilijkste moest toen nog komen: stoppen met krabben, om infecties en verdere wondjes en littekens te voorkomen. "Als ik niet zou stoppen met krabben, gingen ze me vastbinden. Ik heb mijn huid totaal verwoest: de littekens zijn erg diep en gaan nooit volledig genezen. Dat betekent nooit meer jurkjes, korte rokken, shorts. Als ik ze toch draag, krijg ik vragen over de littekens. Andere vrouwen schamen zich voor de striemen maar mijn lichaam is echt beschadigd."

Wat is het?
In het Engels wordt het 'polymorphic eruption of pregnancy' genoemd en is een huidziekte, die zich uit in een brandende jeuk en uitslag op de buik, die zich vaak verspreidt naar de rug en zelfs armen of benen. Het komt meestal voor bij vrouwen die voor de eerste keer moeder worden, vaker bij een meerling en er wordt ook wel eens een link gelegd met gewichtstoename of de testosteron die de ongeboren baby produceert, al kon geen enkele van de verbanden al hard gemaakt worden.

Overigens zijn niet alle reacties negatief: bij sommige zwangere vrouwen verbeteren hun chronische aandoeningen, zoals allergie en astma. Het komt ongeveer bij een op 200 à 300 zwangerschappen voor, afhankelijk van de bron.

Dayle Byrom voelt zich bijna vijf maanden na de bevalling al veel beter, al krabt ze zich nog steeds regelmatig. Het ergst is het wanneer haar huid in aanraking komt met shampoo, zeep, babylotion of andere schoonheidsproducten. Niet handig in haar job als hondenkapster. "Ik vrees dat ik mijn beroep nooit meer zal kunnen uitoefenen."

"We denken aan een tweede kind"
Heeft deze negatieve ervaring haar relatie met haar zoon geschaad? "Ik wilde wel een meisje, maar ondanks alles ben ik blij dat ik Jacob heb. Het was een nachtmerrie, maar ik zou niets veranderen."

En komen er nog kinderen? "Na de bevalling dacht ik van niet, maar nu voel ik me beter en hebben we al eens over een tweede kind gepraat. Natuurlijk heb ik schrik dat de allergie terugkeert, maar ondanks dat is Jacob het beste dat ik ooit heb gedaan."