Hersenscans kunnen dyslexie opsporen vóór kinderen leren lezen
Bij heel wat kinderen met dyslexie duurt het jaren voor ze de juiste diagnose krijgen. Dat zorgt niet alleen voor leerproblemen op school, maar het maakt de kinderen ook boos en gefrustreerd. Dat zou echter voorgoed verleden tijd kunnen zijn, want wetenschappers zouden het probleem al kunnen opsporen voor de kinderen naar school gaan en leren lezen.
Want hoewel de diagnose normaal pas op 7 of 8 jaar wordt gesteld, zijn er volgens recent onderzoek in de hersenen van 4- en 5-jarigen al sporen van de ziekte te zien.
Paradox
"Zo zouden we kunnen ontsnappen aan de 'dyslexie-paradox'", zegt onderzoeksleidster Nadine Gaab van het Children's Hospital in Boston. "Dat houdt in dat de diagnose pas gesteld wordt als er leesproblemen optreden, terwijl dyslexie het best aangepakt kan worden vóór de kinderen leren lezen."
Niet alleen is hun taal dan nog volop in ontwikkeling, maar de kinderen zijn ook nog zelfzeker. "Meestal krijgen ze in de jaren voor de diagnose te horen dat ze dom of lui zijn. Dat tast hun zelfvertrouwen echt aan", bevestigt Gaab.
Vroege signalen
Kinderen met dyslexie hebben problemen met de verwerking van de individuele geluiden waaruit taal bestaat. Om te leren lezen moet je namelijk de verschillende geluiden linken aan de geschreven letters, maar dat gaat bij dyslexie-patiënten moeilijk.
"Toch is het niet zo dat dyslexie pas ontdekt kan worden als kinderen in contact komen met de geschreven taal", zegt dr. Sally Shaywitz van de Yale University. Vroege signalen in de gesproken taal zijn bijvoorbeeld problemen met rijmen, een verkeerde uitspraak of het verwarren van gelijkaardige woorden.
Hersenscans
Maar volgens Gaab kan het dus nog vroeger. Samen met haar collega's bestudeerde ze hersenscans van 36 kinderen, die nog niet leerden lezen. Ondertussen voerden de kinderen een aantal oefeningen uit, zoals het vergelijken van de beginklank van twee woorden.
Al snel bleek dat kinderen met een familiegeschiedenis van dyslexie in bepaalde hersenregionen minder activiteit vertoonden. Bovendien toonde eerder onderzoek al aan dat deze gebieden ook minder goed fucntioneren bij oudere kinderen en volwassenen met dyslexie.
Uiteraard beseft Gaab dat het kleine aantal proefpersonen geen uitsluitsel biedt. Daarom is ze van plan de tests te herhalen met meer kinderen. Wordt dus zeker vervolgd. (lbs)
