Mama's betalen invriezen dochters eicellen zodat ze zeker oma worden
Nu vrouwen steeds later kinderen krijgen, moeten ook hun ouders langer wachten om oma of opa te worden. Om de kans te vergroten dat het er toch ooit van komt, helpen ze dochterlief met het invriezen van de eicellen. "Wat denk je dat we verkiezen: geld op de bank of een kleinkind?", argumenteert een oma-in-spé.
Harde cijfers bestaan er nog niet, maar vruchtbaarheidscentra melden een toename van de ouderlijke bijdrage bij het invriezen van de eicellen. Dr Daniel Shapiro schat dat in zijn praktijk drie op vier vrouwen ten minste gedeeltelijk financiële steun krijgen van de ouders.
"Eerst was ik verbaasd over de betrokkenheid van de ouders, maar nu verwacht ik het. Veel patiënten vertellen dat hun ouders betalen voor de procedure als cadeau."
Daarbij zijn enige egoïstische motieven hen niet vreemd. Natuurlijk willen ze graag dat dochterlief die door haar succesvolle carrière de juiste nog niet is tegen gekomen, op het juiste moment toch nog kinderen kan krijgen. Maar minstens een even groot deel van die wens houdt in dat zij er ook fel naar uitkijken om oma of opa te worden.
De 35ste verjaardag is daarbij het markeerpunt: na die leeftijd zijn 95 procent van de eicellen al verloren, en ook hun kwaliteit boet razendsnel in. Niet alleen wordt natuurlijk zwanger worden zo moeilijker, de kans op genetische fouten wordt ook groter. Om de kwaliteit hoog te houden, wordt aangeraden de ingreep tussen 31 en 35 jaar te plannen.
Kinderloze, single 35-plussers nemen dan ook steeds vaker hun toevlucht tot het invriezen van de eicellen, waardoor ze in principe op elk moment nog kinderen kunnen krijgen. Een procedure die vroeger alleen een optie was voor vrouwen met zware ziekten, zoals kanker, die door de behandeling onvruchtbaar zouden (kunnen) worden.
De procedure vertoont gelijkenissen met IVF: injecties om de eicelproductie op te drijven, die worden weggenomen. De gezonde eicellen worden ingevroren, tot het moment men ze wil gebruiken. In België is de maximumleeftijd om ingevroren eicellen terug in te planten 47 jaar.
Garanties zijn er evenwel niet: een ontdooide eicel kan alsnog schade oplopen en/of niet resulteren in een zwangerschap. Waterdicht is dit 'redmiddel' dus zeker (nog?) niet, en om die reden wordt vrouwen meestal aangeraden om twéé procedures te doorlopen.
Eén invriesprocedure kost 3.400 euro (niet terugbetaald). De huur van de diepvriesruimte zou nog eens op 40 à 50 euro per jaar komen. Ook de ontdooiprocedure kost enkele duizenden euro's. In totaal ben je algauw 10.000 euro kwijt.
