Wil je weten wat baby denkt? Kijk goed naar zijn gezicht
Het is iets wat elke ouder al heeft meegemaakt: je baby huilt onophoudelijk en je weet niet wat er scheelt. Een revolutionair nieuw boek beweert dat elke baby signalen gebruikt om te communiceren, het is volgens de auteur aan de ouders om te leren elke grimas of geluidsuitdrukking te interpreteren.
Experte in lichaamstaal en psychotherapeute Vivien Sabel beweert dat elke uitdrukking die een baby maakt duidt op het feit dat het kind honger heeft, blij, verdrietig is, wil spelen of nood heeft aan een knuffel. "Al die trekken die baby's maken met hun mond, tong, lippen, ogen en wenkbrauwen zijn niet enkel schattig, het is hun manier om te vertellen wat ze nodig hebben." Vivien observeerde gedurende zes jaar honderden baby's, waaronder ook haar eigen dochter Blossom, voor het boek. Zo ontwikkelde ze een een strategie van drie fasen voor ouders: observeer de gezichtsuitdrukking van je baby, boots dit dan na om te tonen dat je begrijpt wat je kind probeert te zeggen en reageer dan door te doen wat ze vragen.
Dove mama
Experts in kinderontwikkeling geloven dat baby's al heel vroeg beginnen communiceren, dit gebeurt al voor ze hun eerste woordjes proberen te vormen, wat doorgaans op 7 maanden begint. Claire Bolton: "Een kind is klaar om vanaf de geboorte te communiceren. Kinderen zullen je verbazen met hoe snel ze beweging, gezichtsuitdrukkingen en geluiden kunnen gebruiken om dingen duidelijk te maken." De moeder van Vivien Sabel was doof bij de geboorte, dus als kleuter leerde ze al snel subtiele variaties in lichaamstaal te lezen. "Ik leerde om kleine nuances op te merken, iets waar mensen met ouders die wel kunnen horen niet op zouden letten. Als iemand me zegt dat ze oké zijn, kan ik aan hun blik zeggen of dit waar is, of dat ze liegen, ik kan het verschil tussen geluk of ongeluk aflezen. Iedereen kan emoties interpreteren aan de hand van lichaamstaal, maar ik moest het gebruiken om te praten met mijn moeder", aldus Vivien.
Patronen
De auteur gaat verder: "Nadat ik Blossom kreeg in 2004, besefte ik dat de frons die ze maakte met haar wenkbrauwen en de manier waarop ze haar tong bewoog manieren waren om te vertellen wat ze nodig had. Ik bestudeerde mijn dochter en begon patronen in haar bewegingen te zien. Ik wist niet alleen dat Blossom hongerig was, maar ook in welke mate door naar haar tong te kijken. Als ze last had van winderigheid, zag ik dat aan de volheid van haar onderlip. Vanaf het moment dat ik de tekenen zag, kon ik haar meteen kalmeren door haar uitdrukkingen na te doen, zodat ze begreep dat ik haar zou helpen. Dat heb ik ook geleerd via instinct, ik wilde haar vertellen dat ik wist wat ze zei door haar taal te spreken. Je hebt geen diploma nodig om deze signalen te lezen enkel de mogelijkheid om het gezicht van je kind te bestuderen."
Sceptici zeggen dat Vivien enkel heeft neergeschreven wat heel veel moeders al langer weten. Maar Vivien houdt vol dat veel moeders voordeel zouden kunnen halen door het gezicht van hun kinderen te bestuderen en aantekeningen te maken tot je een patroon ontdekt.
