Primavera Sound: het mekka van de indierock ligt in Catalonië

In Barcelona staat lente niet alleen voor lange nachten en terrasjesweer, maar ook voor Primavera Sound, het alternatieve muziekfestival dat de Catalaanse hoofdstad een week lang in de ban houdt. Een feest voor de indierock, al smaakt het tegen de achtergrond van de om zich heen grijpende crisis in Spanje enigszins bitter: de revolutie is elders.

We doen Barcelona goed één jaar na de start van de indignados-beweging aan. De 'Movimiento 15-M', de 15 mei-beweging, zo staan de indignado's hier ook bekend, heeft genoeg van het geklooi van banken, de onmacht van regeringen en het gebrek aan perspectieven door de gitzwarte economische toestand. Het straatprotest brak ook in Catalonië uit, maar werd uitgerekend tijdens de vorige editie van Primavera Sound brutaal de kop ingedrukt.

't Is stil op het festival
Op 27 mei vorig jaar oordeelden de autoriteiten in Barcelona dat de Plaça de Catalunya - waar de indignados kamp hadden opgezet - ontruimd moest worden in aanloop naar de Champions League-finale tussen Barcelona en Manchester United. Ruim driehonderd politiemannen van de Mossos d'Esquadra (de eigen Catalaanse politiemacht, niet de gehate nationale Guardia Civil - dat maakte het voor de 'locals' nog erger) grepen hardhandig in, meer dan honderd actievoerders raakten gewond.

Terwijl duizenden boze mensen daarop op straat kwamen om het politiegeweld aan de kaak te stellen, viel er in het Parc del Fòrum, waar het hoofdprogramma van Primavera Sound plaatsvond, nauwelijks iets van de acties te merken - links en rechts een spandoek en een solidariteitsverklaring van Pulp-zanger Jarvis Cocker, dat was het zowat. Als indierock ooit al een katalysator voor revolutie is geweest, bleek de motor daar volledig te zijn stilgevallen.

Acties
Het grote protest mag één jaar later zijn weggeëbd uit de straten van Barcelona, de onvrede is dat geenszins. Bij aankomst zien we dat de luchthaven onder de papiersnippers ligt: een actie van het schoonmaakpersoneel dat vier dagen het werk neerlegt. Overal doeken met slogans van de indignados ook, waarin vooral bankiers en ordehandhavers kop van Jut zijn. Ook al líjkt het in het centrum van de stad 'business as usual', de Spanjaarden hebben redenen te over om zich zorgen te maken. Het land dreigt steeds meer de richting van Griekenland uit te gaan, met een jeugdwerkloosheid die zo'n 50 procent bedraagt en een uitslaande vastgoedcrisis. Elke dag gaan er massaal banen verloren, en zeker in de buitenwijken bewijzen leegstaande winkels dat de situatie voor tal van kleine ondernemers onhoudbaar is geworden.

Duizenden Spaanse  gezinnen die hun hypotheek niet meer kunnen aflossen, worden uit hun huis gezet. Met de probleembank Bankia, die van de staat 15 miljard euro steun vraagt, heeft ook Spanje een financiële molensteen om de nek. Hier in Catalonië, traditioneel nochtans een van de welvarendste regio's van het land, is de situatie al even somber. De regio trok al aan de alarmbel dat het dringend extra geld nodig heeft, zoniet dreigen rekeningen niet langer betaald te kunnen worden. (lees hieronder verder)

'Boomen' in crisistijd
Crisis dus, maar die lijkt (voorlopig) het succes van Primavera Sound niet te deren. Hoge ticketprijzen en financiële onzekerheid bij jongeren zijn dan wel een gevaarlijke combinatie voor festivals, maar het lentefeest hier blijft 'boomen', hoewel je tot 195 euro voor een combiticket moet neertellen, of 85 euro voor een dagkaart. Terwijl de allereerste editie van het festival in 2001 amper 8.000 mensen lokte, kreeg men vorig jaar in het Parc del Fòrum alleen al 123.000 festivalgangers over de vloer, een absoluut record. Dit jaar is er voor het eerst overigens een 'zusterfestival' in Porto, een eerste buitenlands avontuur.

Het festival in Barcelona kent een lange aanloop, want verschillende clubs en pleinen brengen al sinds maandag livebands onder de Primavera Sound-vlag. Het echte werk begint later vandaag wanneer in het Parc del Fòrum onder meer The Afghan Whigs, Beirut, Baxter Dury, The XX en Wilco spelen. Gisteren was het wel al over koppen lopen op de 'kleinere' festivals, onder meer in een aantal clubs en rond de Arc de Triomf. We besluiten warm te lopen op die laatste locatie, waar The Wedding Present zijn 'Seamonsters' uit 1991 integraal speelt - en beseffen twee dagen na het integrale 'Black Album' op Werchter Boutique dat niet elke plaat de tand des tijds even goed doorstond als de klassieker van James Hetfield en de zijnen.

Daarna hebben ook de Amerikaanse rockers van The Walkmen weinig impact. Het publiek is duidelijk meer gekomen om vrienden te zien en goedkoop straatventersbier te drinken dan om naar de optredende bands te luisteren. Enkel Black Lips - een stel branieschoppers die goed naar de New York Dolls en de jonge Rolling Stones hebben geluisterd - slaan met hun ruige garagerock wél aan. Nog voor middernacht houdt ook die afsluiter het voor bekeken en vallen de festiviteiten rond de Arc de Triomf stil. Vanaf vandaag worden de muzieknachten veel langer, met afsluiters die vaak pas na vier uur 's ochtends beginnen te spelen.