Lynn Collins: "Schrijf dit maar op: ik eet wel degelijk!"
Lynn Collins, prinses Deja uit 'John Carter', bevestigt het cliché over vrouwen in Tinseltown nog maar eens: ze vinden zichzelf niet mooi, ze hebben complexen en ze schuwen de spiegel. En toch, om de één of andere reden zijn het juist deze vrouwen waar iedereen stikjaloers op is. Onze Hollywoodredactrice voelde de actrice in Phoenix aan de tand.
"Het mag gezegd worden: je ziet er ontzettend goed uit in 'John Carter'. Hoe heb je jezelf voorbereid op jouw rol?"
Collins: "Zo'n vier weken voor de eerste draaidag ben ik beginnen boksen, gewichtheffen en heb ik mijn eetpatroon aangepast. Dat is echt het allerbelangrijkste om er uit te zien. Ik wil dat je dit opschrijft: Ik at. Je móet echt eten als je in vorm wil zijn zoals mijn personage er uitzag. Ik at om de drie uur want je metabolisme gaat als een trein. Ik deed ook heel veel yoga en van zodra ik pas echt in vorm was, ben ik beginnen mediteren. Je motor draait op volle toeren en je lichaam voelt dat het klaar is voor iets. Toen we na de opnames een extra shoot gingen doen, moest ik helemaal opnieuw beginnen. Dat was omdat ik in tussentijd een film had opgenomen waar ik speciaal voor moest verdikken. Zot was dat. Ik heb de training helemaal opnieuw gedaan, maar ik heb er weliswaar twee weken langer over gedaan. Ik zat er mentaal echt onderdoor. Tijdens de laatste shoot had ik last van krampen, dus heb ik mijn eten moeten vervangen door shakes. 's Avonds mocht ik dan een grote maaltijd eten, wat zalig was. Maar bedankt om te zeggen dat ik er goed uitzag, want Deja's uiterlijk is het eerste wat je van haar te zien krijgt. Het is pas na een tijdje dat je haar echt beter leert kennen. Dus bedankt, bedankt."
"En dat allemaal op amper vier weken tijd..."
Collins: "Vier weken in het begin, zes weken voor de extra shoot en daarna drie weken voor de laatste scènes. Ach, je kunt in vorm zijn, maar wat ik in het begin heb gedaan was gewoon extreem. Dat moet je dan ook wel kunnen onderhouden natuurlijk."
"Had je dan nergens trek in?"
Collins: "Marsepein! Toen ik in Londen was, had ik vooral zin in chocolade. Donkere chocolade van de Queen, oh mijn God! Ik heb het gepresteerd om op een week tijd een hele doos leeg te eten. Mijn trainer vertelde me meteen dat ik er anders uitzag, maar ik heb me maar gewoon van den domme gehouden. Maar in tussentijd was ik wel volop aan het smullen (lacht). Zo goed, moet je zeker in huis halen."
"Hoe voelt dat om jezelf in de spiegel te zien?"
Collins: "Ik ben een perfectionist, en ik ben er haast zeker van dat jij dat ook bent. Maar voor mij is het nooit genoeg. Nooit genoeg. Ik kijk in de spiegel en ik kan de hele dag minder mooie kantjes vinden. Ik probeer gewoon zo weinig mogelijk in de spiegel te kijken."
"Voelde je jezelf niet een stuk sterker?"
Collins: "'Totally'. Toen ik voor de eerste keer naar de stuntvoorbereidingen kwam, vielen alle monden open omdat ik er op dat moment graatmager uitzag. Ik had er net een film opzitten waarin ik een heroïneverslaafde speelde. Iedereen vroeg zich af wat ze in godsnaam met mij moesten aanvangen. Ze stonden op het punt om me in elke hoek van de kamer te gooien, maar ik was simpelweg niet sterk genoeg voor de stunts. Ik heb dan ook mijn uiterste best gedaan om bij te komen en om zo snel mogelijk spieren te kweken. Interessant dat je dit vraagt, want er waren dagen waarop ik me allesbehalve vrouwelijk voelde. Ik was zo opgefokt, maar dat is mijn personage ten goede gekomen want Deja is iemand die gerust intimiderend mag zijn. Werkte perfect."
"Maar je ziet er nog steeds beeldschoon uit."
Collins: "En toch vind ik niet dat ik er goed uitzie. Het is niet mijn taak om over mezelf te oordelen, dat laat ik aan de rest over. Ik oordeel toch niet juist, dat weet ik zeker.
"Hoe was het om een prinses van Mars te spelen?"
Collins: "Tijdens de oefen-, pas- en make-upsessies was er maar één ding waar ik aan kon denken en dat was dat ik geen flauw idee had waar ik mee bezig was! (lacht) Ik heb dan maar een fakkel in handen genomen en gesproken: 'Universum, geef me de kracht om een voorbeeld zijn voor alle vrouwen ter wereld die deze film gaan zien', waarna er vonken van de fakkel vlogen en Andrew (Stanton, de regisseur, nvdr.) me vertelde dat het er geweldig uitzag. Dat is nu dus een onderdeel geworden van mijn voorbereiding voor een film."
"Hoe lang duurde het om de make-up aan te brengen?"
Collins: "Dat was zo'n, 3,5 tot 4 uur per dag. Ik ben half Indiaans en half Iers, wat wil zeggen dat ze elke dag mijn sproeten moesten wegwerken. Er kwam heel wat spraytan bij te kijken. Héél veel spraytan. Een legertje mensen wreef alles dan weer weg op vrijdag, iets wat heel vreemd aanvoelde. Op maandag gingen we om 3 uur alweer aan de slag, maar tussen zaterdag en zondag had ik alweer drie spraytans achter de rug. Daarna moesten alle tatoeages nog eens over mijn bruin kleurtje, en dan volgde er ook nog eens een hele make-upsessie. Pas daarna konden ze aan mijn haren en gezicht beginnen."
"Is het moeilijk om na een draaidag jouw personage van je af te zetten?"
Collins: "Nee. Ik kom daar heel gemakkelijk in en uit. Mensen vragen zich soms af of ik eigenlijk wel graag op de set sta, omdat ik na de opnames weer vliegensvlug mezelf ben. Maar ik doe mijn werk, ik geef er mijn energie aan uit maar ik moet dat ook even snel weer van me af kunnen zetten. Wanneer ze vragen of ze mijn haar en make-up na een draaidag moeten aanpassen, dan zeg ik ook altijd: 'Weet je wat ik moet doen, ik moet gewoon naar huis gaan.' Vinden ze niet zo leuk."
"Wat doe je wanneer je thuis komt na een draaidag?"
Collins: "Ik drink niet. Ik eet chocolade en ik kijk naar de BBC wanneer ik in Londen ben. Wanneer we in Utah en Arizona waren voor de opnames, probeerde ik zo veel mogelijk van de natuur te genieten. Het is daar zo ontzettend mooi. Gewoon buiten zitten met iedereen en ervan genieten hoe mooi de omgeving is."
"Is er iets van je personage dat je hebt gehouden?"
Collins: "Ja, ik heb een paar schoenen gehouden, de sandalen die Deja draagt in de trouwscène. De designer heeft die sandalen speciaal in het zwart ontworpen voor mij. Ik moest ze wel houden want zwart is mijn favoriete kleur."
"Deja is zo'n sterk personage. Wat wil je dat jonge vrouwen van haar mogen leren?"
Collins: "Ik wil dat jongedames deze film zien en denken dat ze even sterk kunnen zijn als Deja. Daar heb ik het in de eerste plaats voor gedaan. We zitten in een periode waar sterke vrouwen broodnodig zijn, en als ik dan ook maar - al is het maar in heel kleine mate - een voorbeeld kan zijn voor deze vrouwen, dan zou dat natuurlijk geweldig zijn. Emotioneel sterk, want de spieren doen er uiteindelijk niet toe. Het draait tenslotte allemaal om wilskracht."
'John Carter' draait vanaf vandaag in de Belgische bioscoopzalen.
