Met 'The Hunger Games' hoopt Donald Sutherland revolutie te ontketenen
Filmlegende en geëngageerde mens Donald Sutherland (78) speelt de tirannieke president Coriolanus Snow in de filmreeks 'The Hunger Games' waarvan binnenkort het tweede deel 'Catching Fire' wordt uitgebracht. De Canadese acteur, vader van Kiefer Sutherland, hoopt dat de films de jonge generatie aanspoort een revolutie te starten. "Wij deden het wel in 1968". Sutherland hoopt dat de jeugd uit zijn lamlendigheid opstaat en ten strijde trekt tegen onrecht.
Dat onrecht neemt volgens de Canadese acteur vele vormen aan in de VS. "Het wordt echt grof in dit land. Aanvallen met drones. Grote bedrijven die geen of amper belastingen betalen. Racisme. De opwarming van de aarde en hoe de politiek maar laat betijen. Amerikanen die van honger omkomen en geen voedselbonnen krijgen. Het is niet rechtvaardig", verzucht Sutherland in een interview met The Guardian.
"Opgeslorpt door telefoons. Tweeting"
"De jongeren van vandaag moeten wakker worden. De voorbije dertig jaar heeft de jeugd niets doen bewegen. Passiviteit heerst. Ze zijn opgeslorpt door telefoons. Tweeting".
Allegorie
In 'The Hunger Games', de filmreeks gebaseerd op de jongerenboeken van Suzanne Collins, moet Katniss (gespeeld door Jennifer Lawrence) op leven en dood vechten tegen andere proleten. Deze gevechten maken deel uit van de strategie om met angst te regeren. De denkbeeldige wereld, Panem, is gebouwd op de as van de VS en Sutherland wil dat jongeren die metafoor oppikken. "Hopelijk zien ze deze film, en de volgende, en die daarna, en zullen ze zich daarna misschien organiseren. Opstaan".
Sutherland, die in de jaren zestig steun verleende aan de Black Panthers en een uitgesproken tegenstander was van de oorlog in Vietnam, ziet met lede ogen toe hoe jongeren vandaag te angstig op zoek zijn naar werk om de maatschappij te veranderen. Maar wanhopen doet hij niet. "Ze zijn gewoon niet georganiseerd. Aan de universiteiten, normaal kweekbodems voor dat soort protest, gebeurt er niets. Maar ik blijf hopen. Anders zou het geen zin hebben deze film te maken. Ik heb een groot geloof in de jongeren. Ik praat met mijn kinderen, weet je".
Gecodeerd commentaar
'The Hunger Games', zo ziet Sutherland het, is een gecodeerde commentaar op ongelijkheid, macht en hoop. "De films belichten bepaalde zaken. Als je daar de dingen uithaalt waarvan ik hoop dat je ze eruit haalt, zal je wat scherper beginnen nadenken over de politieke omgeving waarin je leeft en zal je niet meer zo zelfvoldaan zijn".
Misschien zullen de vier films er niet in slagen een revolutie op te wekken, erkent Sutherland, maar ze kunnen wel verandering teweegbrengen. "Ze kunnen een derde macht installeren. Het verkiezingsproces veranderen, de regering inpalmen, het belastingssysteem veranderen".
