"Een bacterie at me van binnenuit op"
Sandy Wilson werd wakker uit de verdoving van twee weken om te ontdekken dat een vleesetende bacterie haar ingewanden aan het 'opeten' was. De huid van haar buik was praktisch helemaal verdwenen, waardoor haar interne organen, of wat er van overbleef, zichtbaar waren.
Sandy Wilson was een patiënt in het ziekenhuis waar ze als verpleegster werkte. "Het laatste wat ik voor mijn narcose herinner is dat ik een baby had gekregen, maar dat ik een infectie had opgelopen. Ik herinner me dat ik bij het wakker worden onder het laken keek en mijn eigen ingewanden zag. Toen dacht ik dat ik het nooit zou overleven, ik zag het als een doodsvonnis. 20 procent van de patiënten sterft aan deze aandoening, de rest houdt er verschrikkelijke littekens aan over."
Rot
Vroeger werd dit veroorzaakt door slechts een type bacterie, maar tegenwoordig bestaan er resistente syperbachterieën die schrikwekkende infecties veroorzaken. Om dit te behandelen snijden dokters het dode weefsel weg, maar de infectie is dan al verder gevorderd dan ze dachten. Bij de 34-jarige Wilson trof dit haar milt, galblaas, appendix, een deel van haar maag en uiteindelijk al haar ingewanden. Ze onderging vijf jaar lang tal van operaties. "Het was alsof ik van binnenuit aan het wegrotten was", aldus de mama.
Oorzaak?
Niemand weet hoe Wilson de bacterie opliep, maar de problemen begonnen nadat haar zoon met een keizersnede geboren werd. Ze was nog maar twee dagen thuis met haar kind toen haar gezondheidsproblemen begonnen. Haar bloeddruk daalde en ze ging opnieuw naar het ziekenhuis, waar ze onder het mes ging. Twee weken lang werd Wilson in een kunstmatige coma gehouden, artsen sneden bij verschillende ingrepen het aangetaste weefsel weg. Ze werd ondertussen al 40 à 50 keer geopereerd.
Goede afloop
Na pas enkele maanden kon ze voor het eerst haar eigen zoon vasthouden. In de maanden die volgden, bleef ze met haar gezondheid sukkelen: "Ik wilde voor mijn kind zorgen, maar ik kon het niet door de pijn. Op de eerste verjaardag van mijn zoon lag ik in het ziekenhuis. Op de tweede verjaardag was ik in een coma." In 2006 onderging ze een levertransplantatie. Sinds 2008 gaat het beter met Wilson, ze vertoont geen afstotingsverschijnselen en onderging verschillende huidtransplantaties. Nu neemt ze medicatie voor de rest van haar leven en haar buik is een groot litteken, maar ze geniet van alle tijd die ze samen met haar zoon kan doorbrengen.
