Een op de tien Vlaamse jongeren doet aan zelfverminking
Tien procent van de Vlaamse jongeren geeft toe zichzelf voor de leeftijd van 15 jaar ten minste één keer bewust te hebben verwond. Slechts drie procent van de ouders is zich daarvan bewust. Dat blijkt uit het doctoraat van klinisch psychologe Imke Baetens (KU Leuven), dat vandaag op de website van Eos staat.
Baetens bevroeg voor haar doctoraat 500 Vlaamse jongeren toen ze 12, 13 en 14 jaar oud waren. Ook 936 ouders werden bevraagd. Een op de tien jongeren gaf toe zich in die drie jaar minstens één keer bewust te hebben verwond.
Zelfverwonding heeft vaak niet één, maar wel meerdere oorzaken, zegt klinisch psycholoog Laurence Claes, de promotor van Baetens. Mogelijke oorzaken kunnen zijn dat de jongere zich niet goed in zijn vel voelt of dat de jongere een negatief zelfbeeld of lichaamsbeeld heeft. Maar ook gepest worden of een eerder opgelopen trauma kunnen leiden tot zelfverwonding.
Zelfverwonding is eigenlijk een non-verbale manier waarmee jongeren willen zeggen dat het niet goed gaat met hen, zegt Claes ook. Signalen die mogelijk wijzen op zelfverwonding zijn dat de stemming van de jongere verandert in negatieve zin of dat de jongere zich afsluit van de omgeving. Jongeren die aan zelfverwonding doen, dragen vaak ook plots meer lange mouwen of versieringen ter hoogte van de armen om littekens te verbergen.
"Tegen de ouders zeg ik vooral dat ze moeten aangeven dat zelfverwonding bespreekbaar is. Ze moeten hun kind vragen wat het voor hen zo moeilijk maakt waardoor ze aan zelfverwonding gaan doen. Het is daarbij belangrijk dat de ouder zich niet enkel focust op het zelfverwondend gedrag, maar dat hij ook aandacht heeft voor de dingen die wel nog goed lopen. Wat ouders vooral niet mogen doen, is beschuldigend reageren of de gevoelens van hun kind minimaliseren", aldus nog Claes.
