Geen zin om te sporten? Deze therapie schiet te hulp
Het allermoeilijkste aan sporten? Dat is jezelf van de zetel naar het park, het zwembad of het fitnesscentrum slepen. Voor al wie regelmatig kampt met dat motivatieprobleem, kan Acceptance and Commitment Therapy (ACT) volgens psychologen een oplossing bieden. Deze combinatie van mindfulness en gedragstherapie zou je door middel van gesprekken ook fysiek in actie moeten krijgen.
Voor je jezelf ervan beschuldigt een luie doos te zijn die er toch nooit in zal slagen om genoeg zelfdiscipline te kweken voor een sportroutine: zelfs atleten gaan niet altijd met plezier sporten. Een studie van de International Journal of Sport and Exercise Psychology ontdekte dat langeafstandlopers een groot deel van hun looptijd spenderen aan het nadenken over hoe zwaar dat lopen wel is. Als zij het al zo zwaar hebben, wat dan met niet-sportievelingen? Maar er is hoop.
Eerst praten, dan sporten
"Sporten is gezond!", "Je valt er van af!", "Je voelt je beter in je vel!", we weten het allemaal wel, maar dat wil nog niet zeggen dat we ons ook daadwerkelijk richting sportschool gesleept krijgen. Informatie alleen is niet genoeg om een gedragsverandering teweeg te brengen, heeft onderzoek al aangetoond. Wat wel zou kunnen helpen volgens psychologen, is Acceptance and Commitment Therapy (ACT), een praattherapie die zijn oorsprong kent in mindfulness. ACT helpt mensen een inzicht te krijgen in waarom ze sporten niet leuk vinden en wat ze eraan kunnen doen. Twee kleine studies uit 2015 hebben al aangetoond dat vrouwen die de gesprekstherapie volgden vaker gingen sporten of de sportsessie langer volhielden.
Hoe werkt het?
Steven Hayes, professor psychologie van de universiteit van Nevada, legt uit dat er psychologisch vaak 2 tips worden gegeven om jezelf te motiveren bij het sporten: ten eerste kan je jezelf afleiden van de pijn terwijl je alles geeft op de loopband, door bijvoorbeeld muziek te luisteren. Een andere optie is je extreem focussen op je lichaam en waarom je aan het sporten bent. ACT gaat nog een stap verder. De therapie confronteert je met de obstakels die je ervan weerhouden om te bewegen. Het draait erom gedachten aan te pakken zoals "Ik heb geen fut om te sporten". Ook het zoeken naar een degelijke motivatie om te blijven sporten vormt een belangrijk onderdeel van ACT. Niet zomaar "ik wil een strakker lijf", maar eerder het sterkere: "Ik wil een rolmodel zijn voor mijn kinderen."
Donald Duck to the rescue
Een (lichtjes absurde) tip die psycholoog Hayes nog meegeeft: heb je echt geen zin om te gaan sporten of denk je dat je bijna neervalt op die loopband, haal er dan de hulp van Donald Duck bij. Herhaal luidop je excuus om op te geven ('ik ben moe', 'ik kan het toch niet') met het kinderlijke stemmetje van Donald Duck, en het excuus klinkt al een stuk minder krachtig, aldus Hayes. Ook je zelfbeklag herhalen tot het absurd begint te klinken, zou op die manier kunnen helpen. Wie het woordje "moddervet" uit de zin "ik voel me moddervet" een halve minuut herhaalt, beseft dat het onnozel klinkt, aldus Hayes. Het klinkt bizar, maar je kan het in elk geval proberen.
