Hersendode moeder bevallen van tweeling
Vorige maand werd de 26-jarige Christine Bolden getroffen door een beroerte in een parkeergarage. De moeder van twee was vijf maanden zwanger van een tweeling, maar werd vijf dagen later hersendood verklaard in een ziekenhuis in de Amerikaanse staat Michigan. Toch hielden de dokters haar kunstmatig in leven met een beademingstoestel. Ze lieten de tweeling op 25 weken prematuur ter wereld komen. Zulke medische wonders zijn al heel uitzonderlijk en hier stelt zelfs een tweeling het relatief goed.
Nicholas en Alexander Bolden wogen nog geen kilogram toen ze ter wereld kwamen via een keizersnede eerder deze maand. Ze moeten in het kinderziekenhuis van Helen DeVos in Grand Rapids (Michigan) nog een tijdje aan de beademing blijven. Hun moeder moest nadat ze door een beroerte hersendood was verklaard nog een maand aan de beademing blijven om haar tweeling toch het leven te gunnen. Na de geboorte werd haar beademing stopgezet en was ze ook 'echt' dood.
Leven geven
"Toen de familie ons vroeg om alles te doen om de baby's te redden, moesten we niet lang nadenken", zegt Bruce Rossman van het ziekenhuis. "Toch waren er lange discussies voor we beslisten dat ze minstens 24 weken oud moesten zijn voor we nog maar een bevalling konden denken. Het was zeker een heel uitzonderlijk geval. Zowat elke moeder zou haar leven geven voor haar kind(eren). Toch moesten we zeker zijn dat ze niet zou afzien door haar kunstmatig in leven te houden. We hopen echt wel dat de tweeling het zal halen, maar het is nog te vroeg om daar zeker van te zijn."
Bidden
70 procent van de kinderen die na 25 weken prematuur ter wereld komen, overleven het, maar het risico op gezondheidsproblemen op lange termijn blijft groot. Chronische ziekten zijn zeker niet uit te sluiten. Christine Bolden (26) had al twee kinderen. Een dochtertje van 11 en een zoontje van drie. De familieleden waren kapot van verdriet door de dood van Christine Bolden, maar de opluchting was ook heel groot dat de tweeling in leven bleef. "Elke week was een goed teken", zegt een tante. "We waren echt verloren na haar dood, maar als het God belieft, zal er toch nog iets van haar overblijven. Daar bidden we elke dag voor."
