Leuvense onderzoekers vinden betere behandeling melanomen
Wetenschappers verbonden aan de KU Leuven hebben een ontdekking gedaan die de behandeling van melanomen, kwaadaardige vormen van huidkanker, sterk zou kunnen verbeteren. De sleutel is het tegen werken van de interactie tussen het eiwit MDM4 en de tumorsuppressor p53 in de melanoomcellen.
Behandeling van melanomen is op dit moment zeer moeilijk: de melanomen zijn namelijk resistent tegen zowat alle chemotherapeutica.
Ook de recent ontwikkelde BRAF-inhibitoren zorgden nog niet voor een therapeutische doorbraak. "De huidige behandeling met BRAF-inhibitoren heeft positieve effecten bij zowat 80 procent van de patiënten, maar velen hervallen na een paar maanden", aldus Chris Marine, werkzaam op het Labo voor Neurogenetica (KU Leuven) en Vlaams Instituut voor Biotechnologie (VIB). De BRAF-inhibitoren kunnen de groei van de kankercellen uitstellen, maar elimineren deze niet.
De nieuwe ontdekking draagt dat potentieel wel in zich, en wel door de identificatie van eiwit MDM4 en zijn relatie met p53.
Tumorsuppressoren, zoals p53, zijn eiwitten in het lichaam die de vorming van kanker tegenwerken. Mutaties in het p53-gen leiden tot diverse kankertypes, maar bij melanomen vond men dergelijke mutaties zelden of nooit.
Het onderzoeksteam onder leiding van Marine ontdekte wel dat melanomen veel meer MDM4 bevatten dan gewone cellen. Nog belangrijker: dit eiwit heeft een negatieve invloed heeft op de werking van p53, waardoor de kankercellen toch kunnen woekeren.
Door de interactie tussen MDM4 en p53 in de melanoomcellen te verhinderen kon het onderzoeksteam de werking van p53 herstellen. Dat heeft als positief gevolg dat de melanomen veel vatbaarder zijn voor zowel chemotherapie als de BRAF-inhibitoren.
"Met ons onderzoek hebben wij MDM4 kunnen identificeren als een zeer beloftevol doelwit om melanomen te behandelen, als deel van een combinatietherapie. Maar voor zover het is, moeten we nog een lange weg afleggen", aldus Marine.
De resultaten van het onderzoek worden gepubliceerd in het vaktijdschrift Nature Medicine.
