Buskot van Edmond Cocquyt is weg, ook al enkele kasseien ‘vermist’
Officieel zijn de werken op en rond de Vlasmarkt gestart. Die Vlasmarkt zal er tegen volgend jaar veel strakker gaan uitzien, comfortabeler voor bussen en fietsers en dus zonder kasseien. Het zou verbazen mochten die kasseien zonder slag of stoot verdwijnen. Al lijkt het wel alsof er nu al enkele vermist zijn.
Dat de kasseien van de Vlasmarkt zouden verdwijnen, zorgde voor behoorlijk wat consternatie. Niet alleen wie houdt van het historische uitzicht van onze stad ziet alweer een stuk geschiedenis verdwijnen, ook de vele feestbeesten die nachtenlang op die Vlasmarktkasseien dansten en er de zon zagen opkomen, vervallen in een collectieve bui van nostalgie.
Vallen
Maar met het busverkeer dat de kasseien elke keer opnieuw kapot rammelt en met de fietsers die dan in trosjes vallen over de loszittende kinderkopjes en de veel te brede voegen zit er niet veel anders op dan asfalt te gieten. Het weghalen van de kasseien is slechts een onderdeel van een grotere heraanleg van de zone.
De kasseien zelf blijven in principe nog tot september liggen. Al verdwijnen er nu al met de noorderzon. “Weg is weg”, klonk het woensdagavond nog ludiek bij een rover die zo’n kassei als souvenir in zijn huiskamer wilde. Eén van de kasseien die toch al een beetje los lag, werd mee gegrist.
Buskot
De werken zijn intussen gestart. Zo is het voetpad rond de bushalte aan de Vlasmarkt al weggebroken, maar ook het befaamde buskot van Edmond Cocquyt, aan het Walter De Buckplein is weg. Al sinds 2019 baatte hij daarin tijdens de Gentse Feesten een ‘nachtwinkel’ uit. Eerst was dat dik tegen de zin van De Lijn, maar omdat daar tijdens de Feesten toch geen bussen rijden en omdat met Edmond Cocquyt niet te discussiëren valt, lieten ze het oogluikend toe. Dat net dat buskot nu in alle stilte is verdwenen, is geen toeval: Cocquyt zit in het buitenland.
Maar dat de Vlasmarktkasseien zomaar zullen verdwijnen, valt sterk te betwijfelen. Het zou zeer on-Gents zijn als daar niets mee gebeurt. In de achterkamers en aan de togen van de kroegen van de Vlasmarkt en het Walter De Buckplein wordt gebrainstormd en gefluisterd. Snode plannen en wilde ideeën gemarineerd in bier en jenever ontluiken. Nog een week of drie is er tijd. Want dan moeten de kasseien er écht aan geloven.
