98 dates in 9 maanden: de pittige conclusies

"Daten in onze moderne wereld heeft meer weg van een extreme sport. Vrouwen op hoge hakken spelen de sekskaart uit, terwijl ze elkaar als beesten vertrappelen voor de aandacht van een man", concludeert Susan Winter, die bij wijze van experiment 98 keer op date ging op 9 maanden tijd.

"Er wordt een grote mythe staande gehouden dat daten iets is dat je automatisch leuk moet vinden. Ik ben ervan overtuigd dat het een samenzwering is, gericht op het draaiende houden van de economie. Veel vrouwen voelen zich nog steeds gedwongen om zich op te tutten, een nieuwe outfit en/of fancy make-up aan te schaffen, terwijl mannen verleid worden om (peper)dure restaurants uit te kiezen om hun waarde te tonen", klinkt haar oordeel.

98 dates later...
Na de zoveelste sneer te krijgen van vrienden en familie dat ze nooit "officieel op date" gaat, besloot Susan ja te zeggen op het verzoek van eender welke aangename man. Het resultaat? 98 dates op 9 maanden. Onder date verstaan we voor alle duidelijkheid hofmakerij, geen seksuele avontuurtjes. Dit zijn haar (pittige) conclusies:

"Mannen lopen te koop met hun speeltjes, bekende vrienden, verre reizen en talrijke machtsposities, terwijl vrouwen als paradepaardjes goedkeuring proberen te krijgen. In het midden van hun praatjes verlangen ze onze pupillen te zien verwijden van interesse. Ze wachten op die "Oooooh, echt?" en hopen dat ze waardevol genoeg zijn om onze aandacht te krijgen. Dit is waarom ik daten haat", stelt ze.

Volgens Susan heeft daten anno 2014 meer weg van een extreme sport, dan van iets anders. "Vrouwen op hoge hakken spelen de sekskaart uit, terwijl ze elkaar als beesten vertrappelen voor de aandacht van een man. Stierenlopen in Pamplona heeft nog nooit op mijn bucketlist gestaan."

Organisch
Is het mogelijk om een betekenisvolle connectie te leggen met iemand zonder die hele show? Moeten we onszelf echt verkopen om affectie te krijgen? "Ja, dat kan perfect. Ik heb al echte liefde en diepe verbintenis gekend zonder me in te wijden in de kunst van het daten. Ik wil niet moeten paraderen voor de goedkeuring van een man, ik wil niet zitten wachten naast mijn telefoon tot hij nog eens belt of piekeren over wat ik al dan niet verkeerd zou hebben gezegd. Boven alles vertik ik het om de sekskaart te spelen, het krachtigste lokaas. Waarom seksuele avances maken als ik niet eens weet of er een klik is? Enkel en alleen zodat hij me zou willen? Ik dacht het niet", gaat ze verder.

Na haar experiment weet ze het zeker: "Ik verkies de old school methode van mensen toevallig tegen het lijf te lopen. Of dat nu is terwijl ik wandel met mijn hond of een bezoekje breng aan de fitness. Ik ben waar ik wil zijn, terwijl ik het leven leef dat ik verkies. En als we elkaar ontmoeten, is het organisch, een natuurlijke vonk die tot connectie leidt", besluit Susan.