Burn-out wettelijk erkend vanaf 1 september
Vanaf 1 september zullen bedrijven maatregelen moeten nemen om te voorkomen dat hun werknemers het slachtoffer worden van een burn-out. Dat schrijft Le Soir vandaag. Werkgevers moeten hun personeel sensibiliseren en risico-analyses uitvoeren; voor slachtoffers wordt het makkelijker om hulp te vragen.
Het is voor het eerst dat het begrip burn-out opduikt in de Belgische wetgeving. Vanaf volgende week moeten bedrijven preventiemaatregelen nemen om psychosociale risico's op het werk in te perken. Het gaat onder meer om pesterijen, geweld en ongewenst seksueel gedrag, maar ook om stress en burn-out.
Werkgevers zullen er actief over moeten waken dat hun werknemers niet ten prooi vallen aan professionele uitputting. Ze zullen risico-analyses moeten uitvoeren, hun personeel sensibiliseren en een meldingssysteem opzetten. Tot nu toe had een slachtoffer geen mogelijkheid om zijn werkgever om hulp te vragen, tenzij door het indienen van een gemotiveerde klacht over intimidatie. Voortaan zal hij een veel neutralere aanvraag tot interventie kunnen indienen.
Twee procedures
De wetsontwerpen voorzien twee mogelijke procedures voor de psychosociale interventie. Met een vraag om een informele interventie kunnen werknemers de vertrouwenspersoon of de preventieadviseur raadplegen, waarvoor ze dan een bewijs ontvangen. Met een verzoek tot formele interventie kunnen ze voortaan enkel nog bij de preventieadviseur terecht, die de zaak onderzoekt en een advies aan de werkgever verleent. Wanneer het om pesten, geweld of ongewenst seksueel gedrag gaat, is een speciale procedure voorzien, zoals de bescherming van de werknemer en de getuigen tegen ontslag.
De vertrouwenspersoon en de preventieadviseur mogen geen directielid of vakbondsafgevaardigde zijn. De termijn waarin de adviseur een rapport moet afleveren, wordt duidelijk afgebakend. In geval van ernstige feiten moet hij al onmiddellijk dringende maatregelen voorstellen. Om te voorkomen dat werknemers een klacht indienen bij de arbeidsinspectie om zich te beschermen tegen ontslag, beperkt het ontwerp de ontslagbescherming tot de gevallen waarin de interne procedure geen resultaat boekte of niet bestond.
De tekst legt de marge voor een forfaitaire schadevergoeding voor het slachtoffer vast op drie maanden brutoloon. Dat kan tot zes maanden worden verhoogd bij discriminatie, misbruik van gezagspositie of zeer ernstige feiten.
