"Verdriet duurt langst van alle emoties"
Gemiddeld duurt de ene soort emotie langer dan de andere. De langstdurende emotie blijkt verdriet, in afnemende volgorde gevolgd door blijdschap, boosheid en dankbaarheid. Dat schrijft de Leuvense psycholoog Philippe Verduyn in zijn doctoraatsverhandeling over de dynamiek van onze emoties.
Emoties blijken heel complexe systemen te zijn waarvan de intensiteitscurves totaal uiteenlopende patronen kunnen aannemen, zegt Verduyn in een gesprek met de Campuskrant, het blad van de KU Leuven.
Als hypothese voor de langere duur van verdriet wijst hij op het feit dat dit een emotie betreft waarbij men minder vat heeft op het gebeurde, terwijl men bijvoorbeeld bij boosheid actiever kan ingrijpen. Mensen verlengen of verkorten overigens door allerlei strategieën - bewust of onbewust - de duur van hun emoties. Verlengen gebeurt bijvoorbeeld door te piekeren, het oprakelen van gebeurtenis, verkorten door te herinterpreteren van wat gebeurd is.
Karakter en cultuur
Er zijn volgens de onderzoeker wel overeenkomsten tussen de duur van een emotie en het karakter van een persoon. "Zo duren positieve emoties langer bij extraverte types dan bij introverte en slepen negatieve emoties langer aan bij neurotische mensen dan bij stabiele. Ook de aard en het belang van de gebeurtenis spelen een rol."
Verduyn stelde ook een opvallend verschil vast tussen culturen. "Negatieve emoties duren gemiddeld langer in collectivistische landen zoals Afrika, dan in individualistische landen zoals West-Europa."
