Vrouw schrijft inspirerende brief aan haar eigen lichaam
In plaats van een waslijst met goede voornemens (lees: veelal frustrerende beperkingen voor jezelf), besloot Jessica Lovejoy een prachtige brief aan haar eigen lichaam te schrijven. Lees hier een vrije vertaling van het inspirerende leesvoer.
"Liefste lichaam,
ik ken je nu al bijna 24 jaar en we hebben al behoorlijk wat ups en downs gehad, niet? Ik wil graag sorry zeggen voor al die keren dat ik je lelijk heb genoemd en voor al die schuldgevoelens waarmee ik je heb opgezadeld omdat ik me afgewezen voelde. Sorry voor die keren dat ik je uitgehongerd heb, ziek heb gemaakt of pillen heb geslikt, allemaal in de hoop je smaller te krijgen.
Het heeft veel te lang op zich laten wachten, want ik had je eigenlijk altijd al graag moeten zien. Jij bent wat mij tot mij maakt. Jij hebt me mijn brede heupen, meer-dan-een-handje-volle borsten, knallers van dijen en mijn buikje gegeven. Allemaal dingen waarvoor ik je ooit al heb gehaat. Vergeef het me, want het was moeilijk om op te groeien en alles wat ik gezegd heb, was uit wrok en vrees.
Het zit ingebakken in de mens om zichzelf te haten, tenzij we perfect beantwoorden aan wat de maatschappij van ons verwacht. Ik hoop dat je dat begrijpt. Toen mijn heupen begonnen te groeien, dacht ik dat het begin van het einde aangebroken was, maar ondertussen heb ik mijn brede heupen weten te omarmen, ook al zit ik soms vast tussen de zitjes op de bus.
Toen mijn borsten plots beslisten van niet meer groter te worden, voelde ik me veel minder vrouw. "Vollere vrouwen zijn toch bestemd om een grote boezem te hebben, waarom heb ik er dan geen?!", dacht ik toen. Nu weet ik dat alle lichamen anders zijn en dat vrouwen met een maatje meer niet automatisch ook grotere borsten hebben. Ik heb me ook gerealiseerd dat ze helemaal niet zo klein zijn als mezelf wou doen geloven. Ze zijn van mij en ik zie ze graag.
Het spijt me dat ik de meningen van anderen heb laten bepalen hoe ik je zag en dat die uitspraken me zo overstuur hebben gemaakt. Het is mijn mening die telt. Jij bent mijn lichaam en hoe ik jou verzorg en voed, gaat niemand aan, behalve mezelf. Mijn mams heeft me 9 maanden lang laten groeien. Haar uiterlijk is veranderd, gewoon opdat ik er zou kunnen zijn.
Ik word graag gezien door mijn familie, vrienden en partner. Als ik mezelf niet graag kan zien, sluit ik me af van die liefde. Dan kan ik net zo goed zeggen tegen al die mensen dat hun liefde niets voor me betekent. Daarom zie ik jou nu ook zo graag. Ik heb me omringd door de liefde van anderen en me afgesloten van de klachten over jou, jouw formaat, jouw vormen. Ik luister alleen nog naar wat echt waardevol is uit de monden van mensen die ook echt waardevol zijn.
Ik wil je bedanken omdat je zo sterk bent. Ik wil danku zeggen voor al die kilometers die we samen al hebben afgelegd en voor de brede heupen die ooit een kindje zullen baren. Ook voor de littekens die me herinneren aan het verleden dat ver achter me ligt, ben ik dankbaar. Ik wil tot slot mijn hele lichaam bedanken om me te maken tot wie ik vandaag ben."
Je kan het inspirerende leesvoer van Jessica Lovejoy verder ontdekken op Tumblr.
