Waarom we in (kerst)mirakels blijven geloven
Het levendige geloof in het maagdelijke kerstmirakel is volgens wetenschappers absoluut niet uit de lucht gegrepen. Geloven in het bovennatuurlijke zou zelfs ingebakken zijn in het menselijk brein.
Uit cijfers blijkt dat alleen al in de Verenigde Staten 80 procent gelooft in mirakels. Voor ongeveer 73 procent daarvan staat de maagdelijkheid van Maria tijdens de viering van Kerstmis ook anno 2013 nog steeds buiten kijf.
Ingebakken
Het geloven in mirakels getuigt volgens experts vooral van het feit dat voor heel wat mensen wetenschap niet de enige aanvaardbare vorm van kennis is. Geloof in de maagdelijkheid van Maria wordt vanuit een cognitief perspectief gezien als een erkenning van gebeurtenissen die de traditionele natuurwetten overstijgen.
"Wanneer we iets horen ritselen in de struiken, gaan we er automatisch vanuit dat iets of iemand dat geluid veroorzaakt. Als blijkt dat er niets te zien is, beschikken we over de capaciteit om af te leiden dat het de wind of iets bovennatuurlijks was", klinkt het.
Geest vs lichaam
Een belangrijke factor in het geloof in mirakels is het dualisme tussen lichaam en geest. We scheiden namelijk van nature de fysieke en mentale wereld van elkaar omdat ons brein daarvoor verschillende cognitieve systemen gebruikt. Van het intuïtieve geloof in de ziel is het volgens experten slechts een kleine sprong om ook te geloven in God of bovennatuurlijke fenomenen.
Bovendien zou het gebrek aan een scheiding tussen het symbolische en het realistische uit onze kindertijd tot op zeker niveau blijven doorleven, waardoor metaforen en symbolen gaandeweg steeds letterlijker genomen worden. Volgens sommige theologen is het geloof in het kerstmirakel (a.k.a de uit een maagd geboren Jezus Christus) hier een mooi voorbeeld van. "Wat ooit symbool moest staan voor zuiverheid, werd omgevormd tot een historisch feit", klinkt het.
