Knopen doorhakken: stel je zaterdag op Graspop samen
De aftel is begonnen: nog slechts een week te gaan vooraleer we de Desselse weide mogen bestormen voor een driedaagse vol zware metalen. Hoogtijd om de dagschema's eens grondig te bekijken en het ideale muzikale parcours uit te stippelen. De line-up barst van de bands die nooit eerder op Graspop stonden. Ontdek hier in een notendop wat ze te bieden hebben en laat weten welke groepen jouw voorkeur krijgen.
De line-up op vrijdag kent geen geheimen meer, dus nemen we die van zaterdag even onder handen.
Wie geen kaas gegeten heeft van lang blijven liggen of zich nog miraculeus fris voelt na één of twee nachten doorzakken in de metal dome, kan een bezoekje brengen aan de mainstage, waar Vanderbuyst zal illustreren hoe old school hardrock anno 2013 klinkt. De Nederlanders laten zich graag inspireren door de seventies. Verwacht je dus maar aan een nostalgische trip naar de hoogdagen van Thin Lizzy, Van Halen en Deep Purple. De nieuwste plaat 'Flying Dutchmen' kan je alvast beluisteren in onderstaande Spotify-lijst.
Wie zijn gehoorgangen liever blootstelt aan wat technischere deuntjes, moet in de metal dome zijn voor de 'djent'-kunsten van Hacktivist. Kordate zanglijnen worden afgewisseld met venijnige rap, terwijl gitaren en bas zorgen voor groove en ritmische hoogstand. Fans van Meshuggah(-achtigen) kruipen hiervoor maar beter hun tent even uit. We konden deze Britten namelijk al keuren op Euroblast en zagen dat het goed was.
Tijd voor wat powermetal met Brainstorm. Hoewel de Duitsers al 20 jaar in het vak zitten, verschijnen ze nu pas voor het eerst op Graspop. Van de debuutplaat 'Hungry' tot hun laatste creatie 'On the Spur of the Moment' (2011), deze band brengt power met een donker randje. Om kwart na 12 kan je dan ook terecht voor een energieke liveshow op het hoofdpodium.
Fans van moderne thrash moeten dan weer in de metal dome zijn voor Sylosis. Na een succesvolle tournee als opener voor Lamb of God eind vorig jaar, mag je er prat op gaan dat de derde langspeler 'Monolith' al goed in de vingers zit. De band laat zich kenmerken door de nodige tempowisselingen en melodieuze intermezzo's, ideaal als opwarmer.
Ondertussen stellen ook de marquees zich weer open voor het grote publiek. In marquee I kan je terecht voor het Zweedse Amaranthe. Deze nieuwkomers brengen een mengelmoesje van power en death en gebruiken daarvoor maar liefst drie zangstijlen: heldere vrouwelijke vocals, een cleane mannenstem en grunts. Het ietwat bevreemdende recept slaat blijkbaar aan, althans toch al zeker in Japan.
Marquee II wordt dan weer het speelterrein van After the Burial. Wie hierboven al voor Hacktivist koos, zal ook dit zeker kunnen smaken. Het straffe bereik van frontman Anthony Notarmaso geeft samen met de 'chuggende' gitaren en inventieve breakdowns de ideale ingrediënten voor een stevige, progressieve cocktail. Ook deze jongens vallen onder de brede noemer 'djent', een subgenre dat deze Graspopeditie opvallend beter vertegenwoordigd is.
Vervolgens palmt frontman Tim 'Ripper' Owens (Judas Priest, Iced Earth, Dio Disciples, ...) de mainstage in met zijn 'allstar' band Rockstar. Op gitaar krijg je Keri Kelli (Alice Cooper, Slash's Snakepit) te zien, terwijl James Kottak (Scorpions) de percussie voor zich neemt. Bassist Rudy Sarzo (Dio, Ozzy, Quiet Riot,...) en toetsenist Teddy Andreadis (Guns N' roses) vervolledigen de groep. Bij gebrek aan een eigen plaat, brengen deze heren een helse hitparade uit het oeuvre van alle bands waar ze zelf al deel van uitmaakten. Klinkt lekker, niet?
Liever wat 'new-wave-polka-grunge'? Dan moet je in de metal dome zijn voor Between the Buried and Me. De ideale aansluiting voor mensen die deze zaterdag van in het begin op het progtreintje gesprongen zijn. Met pareltjes als 'The Parallax II: Future Sequence' (2012) laten deze Amerikanen overtuigend zien dat zelfs blokfluiten en xylofoons perfect te blenden zijn met prog en death metal.
Zuipen, dansen, naar Tankard kijken! De Duitse drinkebroers brengen onder meer 'A Girl Called Cerveza' (2012) mee naar marquee I rond 14u30. Wie hen in 2010 al aan het werk zag in Dessel weet dat deze heren een stevig feestje kunnen bouwen met hun rechttoe rechtaan thrashgeweld.
Er zijn zowaar ook Aussies op Graspop. Thy Art ist Murder laat zien dat er ook in Sydney deathcore gebrouwen wordt. In april kwamen ze op de proppen met hun nieuwe langspeler 'Hate', die zowat alle aspecten van de moderne wereld op de korrel neemt. Wie nood heeft aan een beetje maatschappijkritische moshpitactie rept zich dan ook best naar marquee II.
Geen Meryl Streep, maar wel progressieve metalcore op de mainstage met The Devil Wears Prada. Na verschillende Europese bezoekjes met onder meer August Burns Red en Bring Me The Horizon mogen deze jongens uit Ohio zich ook eindelijk komen bewijzen op Graspop. Eén tip: laat die omgekeerde kruisen misschien even in je tent want als we interviews mogen geloven, is religie de voornaamste drijfveer voor deze christelijke corekerels.
Een smeltkroes van country, thrash, doom, post-grunge en southern metal? Dat moet Dunderbeist zijn. Ze danken hun eclectische klank naar eigen zeggen aan het het samenpersen van het beste uit hun persoonlijke cd-verzameling. Hun vijfde en meest recente creatie, 'Songs of the Buried' (2012), kan je hier alvast even voorproeven.
In 2008 sloegen ze iedereen met verstomming toen ze als jongste band ooit Humo's Rockrally wonnen. Sindsdien bracht het viertal van Steak Number Eight drie platen uit en trokken ze door Europa als support van onder meer Deftones. Fans van sludge moeten de nieuwste schijf 'The Hutch' (2013) zeker komen keuren in marquee I.
Liever nog een portie metalcore? Dan spurt je rond kwart na vier beter naar marquee II voor Caliban. Deze Duitsers, oorspronkelijk bekend als Never Again, zijn ondertussen al een gevestigde waarde, ook op Graspop. Ze verschijnen namelijk voor de derde keer. Hun meest recente studioalbum 'I Am Nemesis' (2012) is een experiment met meer keyboards en gitaartechnische snufjes bovenop hun herkenbare sound.
Voor de vijfde keer sinds 2006 houdt Bullet for My Valentine halt in Dessel. Van die groene oortjes uit hun covertijdperk (toen nog Jeff Killed John) is geen sprake meer, want deze Welshmen hebben ondertussen vier platen op hun palmares. Songs uit 'Temper Temper' (2013) zullen de set op het hoofdpodium wellicht domineren.
In de metal dome toont Aura Noir tegelijkertijd hoe thrash klinkt wanneer je er een paar druppeltjes black metal aan toevoegt. Apollyon (Immortal), Blasphemer (ex-Meyhem) en Agressor, de drummer die in 2005 lamme voeten overhield aan een val van de vierde verdieping, komen met schijven als 'Out to Die' (2012) alle tamzakjes een lesje leren.
Moeten we hem nog voorstellen? Meneer Udo Dirkschneider plukte na het uitsterven van Accept zijn balls from the wall en deed lustig verder met heavymetalalbums als 'Holy' (1999) en 'Mastercutor' (2007). Verwacht je dus maar aan een hitparade uit een kwarteeuw U.D.O én hier en daar een streepje Accept.
Marquee II krijgt ondertussen groot bezoek uit New York City. De mannen van Agnostic Front brengen bakken ervaring en opzwepende hardcore mee. Roger Miret en Vinnie Stigma stonden al zeven jaar niet meer op de Desselse planken, dus smeer die stembanden want you "gotta gotta gotta go"!
Na een bezoekje aan onder meer Pukkelpop en Rock Werchter staat Within Temptation nog een keertje op Graspop. Rond 19u palmen Sharon den Adel en haar mannen de mainstage in voor het beste van ondertussen meer dan 15 jaar gothicmuziek. Eind 2012 bewezen ze zich al in een uitverkocht Sportpaleis en nu komen ze ook voor de zesde keer Dessel betoveren.
In schril contrast grinden de heren van Lock Up erop los in de metal dome. Wie dacht dat Tim Owens met Rockstar de enige 'supergroep' was op de line-up... Dit internationale gezelschap bevat niemand minder dan zanger Tomas Lindberg (ex-At The Gates), bassist Shane Embury (Napalm Death) gitarist Anton Reisenegger (Pentagram) en blastbeatkanon Nick Barker (ex-CoF, ex-Dimmu Borgir). Na twee studioalbums is dit al lang geen zijprojectje meer. Bereid je dus maar voor op een pittige liveshow.
Na vier jaar stilte is Hypocrisy weer helemaal terug met 'End of Disclosure' (2013). Peter Tägtgren laat Pain even voor wat het is en komt erop los beuken in marquee I met zijn door aliens geobsedeerde death metal. Wie hen in 2004 of 2002 al aan het werk zag op Graspop, weet tot wat deze mannen in staat zijn. Een verpletterende atmosfeer gegarandeerd.
Marquee II krijgt dan weer Down over de vloer. In 2009 maakten ze Dessel met de grond gelijk. Het charisma van Phil Anselmo (ex-Pantera) op zich is al een bezoekje waard. Niet overtuigd? Luister hier dan even naar 'Diary Of A Mad Band' (2012).
Haal al je jeans en leder boven want Biff Byford en co verschijnen voor de achtste keer op Graspop. Al 35 jaar levert Saxon heavy metal van de bovenste plank, met 'Sacrifice' (2013) als nieuwste aanwinst. Daarmee verzamelden deze 'oude zakken' maar liefst 20 platen. Meer dan genoeg om 70 minuten te vullen, niet?
Geen 'Wheels of Steel' voor jou? Dan kan je in de metal dome terecht voor een streepje 'Mythological Occult Metal', afgekort: Absu. Deze Texanen integreerden moeiteloos oriëntaalse toetsen in black metal. De band rond drummer/zanger Proscriptor werkt de laatste jaren aan een trilogie: 'Absu' (2009), 'Abzu' (2011) en binnenkort ook 'Apsu'. Hun livereputatie spreekt boekdelen, dus je weet wat je te doen staat.
Dan is het alweer tijd voor de laatste optredens in de marquees. Geen W.A.S.P, maar wel Iced Earth in marquee I rond 22u25, al zullen ze misschien nooit meer hetzelfde zijn zonder Matt Barlow. Wie de nieuwe frontman Stu Block nog niet aan het werk zag, gaat dus best zelf een oordeel vellen. Voorproeven van dit livegeweld kan je met onderstaande Spotify-lijst.
Marquee II wordt lekker modern afgesloten met P.O.D. Deze Amerikaanse nu-metalheads gaan toch ook al 20 jaar mee en hebben op die tijd het leven gegeven aan 8 platen. De nieuwste, 'Murdered Love' (2012), werd warm onthaald. Benieuwd welke indruk ze achter zullen laten op Dessel, het is ten slotte hun eerste bezoekje aan Graspop.
"Get behind me satan and push", want Slipknot sluit de zaterdag op Graspop af. Sinds de dood van Paul Gray in 2010 is er misschien geen nieuwe muziek meer verschenen, maar live weten de resterende acht er nog steeds een lap op te geven. HLN.be krijgt bovendien de kans om met Corey en Joey rond de tafel te gaan zitten. Verwacht je dus maar aan een pittig video-interview.
Nog energie op overschot? Dan is er tot 5 uur 's morgens non-stop gitaargeweld op de metal dome afterparty. Wie er dit jaar niet bij kan zijn, mag zich verwachten aan een enthousiaste verslaggeving op HLN.be. Next up: een dissectie van zondag Graspopdag.
