Vrijwilligers in Mosoel: "Wij helpen iedereen, we veroordelen niemand"
Mosoel, Irak. In een ziekenhuis aan de frontlinie waar vrijwilligers vechten voor elk leven. Het is vroeg in de ochtend wanneer soldaten een gewonde man binnenbrengen. Hij schreeuwt van de pijn. Zijn gezicht is vuil van aarde, waarschijnlijk omdat hij levend begraven is. De rode striemen in zijn nek wijzen erop dat hij gewurgd is.
Het is niet de eerste keer dat de jongeman wordt binnengebracht. "Hij is opnieuw vreselijk gemarteld. God weet door wie", zegt een van de vrijwilligers. Sommigen vinden dat hij niet geholpen hoeft te worden. Zoals Peter, een vertaler-tolk geboren in Mosoel. "Die man blijft liegen. Eerst zegt hij dat hij is weggevlucht bij IS, dan is hij nooit bij de terreurgroep geweest, even later is het weer een ander verhaal", zegt hij. "Ik ben 100 procent zeker dat hij een IS'er is. Die man had moeten sterven. Hij heeft zelf veel mensen gedood", voegt Peter eraan toe.
Strijd om de mensheid
De Amerikaanse vrijwilligers denken er anders over. "Wat hij ook heeft gedaan. Het is en blijft een mens die verschrikkelijke pijn voelt en dringend hulp nodig heeft", zegt Kathy Bequary van NYC Medics. "Als we die patiënt niet zouden behandelen zoals alle andere omwille van zijn achtergrond, wat is dan het verschil met wat IS en diegene die hem dit heeft aangedaan, doet?" Dokter Carrie Garavan beaamt de woorden van Bequary. "We zijn hier om mensen te behandelen, niet om ze te ondervragen of ze te veroordelen." Garavan noemt het "een strijd om de mensheid".
Slachtoffers van IS
Ze zien ze wel vaker binnenkomen, de gemartelde slachtoffers van IS. Vaak meer dood dan levend. Of de vele vluchtelingen die op het nippertje ontsnapt zijn aan de gruwel van de terreurgroep. Ook zij komen het ziekenhuis binnengestrompeld in pijn. Uitgedroogd, oververmoeid en wantrouwig tegenover iedereen. Velen wijzen elkaar met de vinger, beschuldigen de andere van mee te werken met IS en vliegen mekaar soms in de haren. Het veroorzaakt vaak chaos in het ziekenhuis.
Levens redden
Ondanks het protest van Peter, wordt de jongeman toch geholpen. De Amerikaanse vrijwilligers twijfelen niet over wie ze behandelen en wie niet: iedereen moet hulp krijgen. Hun job is om levens te reden, niet om te beslissen wie het waard is om geholpen te worden en wie niet, vinden ze.
